Znów za nami wiosna i lato
teraz lekko ściele się jesień
jakoś szaro mglisto ponuro
tak banalnie bez żadnych przyspieszeń.
Lecz nie płaczmy niebem deszczowym
siła wiatru niech doda otuchy
kiedy wszystko dobiegnie do końca
z uczuć naszych ocalmy okruchy
I przed tron Najwyższego je złóżmy
pokładając już w Nim tylko wiarę
wtedy będzie spokojnie można odejść
lub powiedzieć! ja tu zostaję.

E. Dymowski

(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Moja pamięć i światełka dla Ciebie Aniołku

Kto żyje w sercu tych, którzy pozostają, nie umiera.
SPOCZYWAJ W POKOJU((*))((*))
Serdecznie dziękujemy wszystkim za pamięć i zapalane wirtualne światełka dla naszego syna Rafała.

Tumidajewicz

_____$$_____________$
____$__$___________$$$
___$____$_________$$$$$
__$__$$__$__$$$$$$$$$$$$$$$$$
___$_$$_$______$$$$$$$$$$$
_____$$__________$$$$$$$
__$$$$$$$$$_____$$$$_$$$$
__$___$$__$____$$$_____$$$
__$____$__$_________★
__$_______$____________★
__$_______$_____
__$_______$____
__$_______$____
__$_______$__
__$_______$____
__$_______$______
__$_______$____
__$_______$_________
_____________________★


Gdzie jesteś, tak bardzo mi smutno
I w gwiazdy zaglądam srebrzyste
Bo może się któraś uśmiechnie
Twoimi oczami zabłyśnie

DOBRANOC ANIOŁKU

()()()
[][][] wiele światełek i modlitw Mamo..

() () ()
[] [] []

Kiedyś nadejdzie taki czas,
że wyjdziemy z koszmarnego tunelu cierpienia
i dla nas zaświeci słońce
chwycimy się za ręce uniesiemy nad ziemią
i nikt już nie skrzywdzi nas.
Kiedyś nadejdzie taki czas
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

Światełko pamięci, niech dobry Bóg ma Ciebie w swojej opiece.

Październik
Jesień po lesie chodzi się spowiadać
Na ucho bukom szepcze coś po cichu
I łza się kręci w oku października
Gdy liść - za pokutę - opada po liściu

Dzień w noc przechodzi nie wiadomo kiedy
powiązani ze sobą niewidzialnym mostem
I tyle smutku jest w pustych konarach
Gdy jesień daje swój deszczowy koncert

Niedzielne światełko dla Pani (*)
z moimi pozdrowieniami dla bliskich.

Tyle Cię było
KOnwalie zbieraleś
Śmiałeś się
Uczyłeś szpaki gwizdać
Teraz umilkłeś

Pod pochylonym grzbietem góry
Trzepoczą Twoje skrzydła
Antonino.....
Zapalam dzisiejsze światełko(*)
A córkę bardzo goraco pozdrawiam i dziękuję za zapalanie swiatelek dla mojego Jarusia.....Renia