Gdyby tak łzy oddawały ludziom życie,
Gdyby tak łzy cofały czas,
To na pewno żylibyśmy w zachwycie,
Byłabyś ciągle wśród nas…

Jednak nie jest tak, jak my chcemy,
Ty uśmiechasz się do nas na zdjęciach,
A my tu bez Ciebie żyjemy,
Ty trzymasz nas w opieki objęciach…

Lecz wierzymy, że się kiedyś spotkamy.
Tam na górze, na końcu naszej drogi.
Na zawsze wszyscy razem zamieszkamy
I nie będziemy czuć już trwogi…

Odszedłaś do nieba,
bo nie dostałaś tego, co było Ci potrzeba.
Matczyna miłość grała główną rolę,
lecz przepadła gdzieś na ziemskim padole.
Teraz wszystko się zmieniło,
cierpienie i smutek w jedność się złączyło.
Niby Ci jest dobrze, bo ból daleko odszedł,
ale serce me zranione jest tęsknotą przepełnione.
Śnić po nocach będe...
wspomnieniami wracać
i jak trzeba będzie zawszę będe płakać.

...Napewno jesteś, bo wierzę
ukrywasz skrzydła wtulone
zechciej mnie zabrać ze sobą
jeżeli jesteś
Aniołem

Napewno tęsknie i czekam
napewno nie wiem co dalej
jeżeli słyszysz nie zwlekaj
niech wreszcie będzie wspaniale...



TAK BARDZO CIĘ KOCHAM......

Proszę, nie płaczcie po mnie
Jest mi dobrze...
Jestem w wiatru powiewie
Co muska wasze włosy
Pieszczocie skrzydeł ptaków na niebie
I w ich śpiewie na trzy głosy

Nie płaczcie po mnie
Jestem w polnych kwiatach
I wśród wydm złocistych
W morza poszumie i sercach waszych
Serce moje zawsze bije

Nie płaczcie po mnie
Bo bolą łzy wasze
Dusza moja o ulgę prosi
W uśmiechu osób kochanych

Każdym słońca promieniem was całuję
A deszczem zmywam łzy
Patrzę na was i jestem w oczach waszych
Z miłością, której nic nie zmieni

Ucieszy mnie modlitwa cicha
Czy to wśród łanów zbóż
Czy w kościółku małym
Bądźcie spokojni, jest mi dobrze
I jestem zawsze z wami.

Dziś wiem co ważne lecz jest za późno,
twego powrotu czekam na próżno.
Twe serce zimne, nie bije wcale,
ile bym dała by biło dalej.
Kolory świata przechodzą w jesień,
a ja samotna chodzę po lesie.
Lecz las to ludzi obcych, dalekich,
co patrzą na nas słabych, kalekich.
Kalectwem moim na całe życie,
będzie żałoba po małym bycie.
Które zjawiło się niespodziewanie
i zawładnęło mym życiem całym.
A gdy odeszło, została pustka.

Ta niedziela jest taka ponura,
a godziny są takie senne
Moja Droga Córeczkoi, otacza mnie mrok
Białe kwiatki nigdy już cię nie obudzą tam,
Dokąd zabrał cię ten czarny powóz smutku.
Anioły zatrzymają Cię tam na zawsze...
Czy będą złe jeśli pójdę za Tobą?
Ta ponura niedziela...

Lampiony i świece zapalone
na płycie mogiły przeznaczenia
w dowód pamięci Tych co odeszli
których los skreślił z księgi istnienia

Na twarzy najbliższych obeschły łzy
nie został po nich nawet mały ślad
czas leczy rany serca i duszy
a nasze tęsknoty rozwiał już wiatr

Dla Tych co odeszli czas się zatrzymał
lecz dla nas płynie nieubłaganie
zabierze nam wszystkie nasze marzenia
jedynie wspomnienie po nas zostanie