Nie ma już życia moi kochani. Nie ma i nie będzie. Teraz tylko płacz i żal, i rozpacz, i tęsknota i beznadzieja. Nic nie ma dla mnie wartości. Skończyło się życie. Po śmierci Kazika, tęsknota, rozpacz, niedowierzanie, żal i bezsilność wobec sprawcy wypadku i tego wszystkiego co się działo. Myślałam, że już życie mnie dostatecznie nie wiem za co doświadczyło. Po Twojej śmierci Andrzejku rozpacz, tęsknota i pamięć i zapewnienie o miłości mały Braciszku. I teraz Zosiunia, i ja już nie mam siły, zeby podnieść się i żyć. Nie mam siły i ochoty na życie, I nic nie cieszy i nie ma wartości. Nie ma planów, nic nie ma.
Andrzejku, Zosiu, kocham Was, ogromnie Was kocham..

Andrzejku i Zosiuniu...

taki straszny żal i smutek bez końca...
dla Was Dzieci nasze smutne światełko...

Andrzejku, Zosiu, dla Was zapalam światełko wiecznej pamięci.

Dzisiaj Zosiuniu bardzo płaczemy za Tobą.
Andrzejku, Ciebie mój mały braciszku zawsze mam w pamięci. Minęło już tyle lat,ale żal, tęsknota i ból po Twoim odejściu jest zawsze taki sam. I tak będzie z pamięcią o Zosi. Kocham Was przeogromnie. I kochać będę do ostatnich moich chwil życia. Tylko to życie jest bez wartości, pełne ogromnej tęsknoty, żalu i płaczu, który jest codziennością. Nie potrafię żyć. To wegetacja, beznadzieja, koszmar!

Andrzejku, Zosiu, dla Was zapalam światełko wiecznej pamięci.

Dzisiaj Zosiuniu bardzo płaczemy za Tobą.
Andrzejku, Ciebie mój mały braciszku zawsze mam w pamięci. Minęło już tyle lat,ale żal, tęsknota i ból po Twoim odejściu jest zawsze taki sam. I tak będzie z pamięcią o Zosi. Kocham Was przeogromnie. I kochać będę do ostatnich moich chwil życia. Tylko to życie jest bez wartości, pełne ogromnej tęsknoty, żalu i płaczu, który jest codziennością. Nie potrafię żyć. To wegetacja, beznadzieja, koszmar!

Smutne światełko dla Was Dzieci...

Pani Grażyno, można się nauczyć trwać... ale to już nie jest życie... W sobotę minęło 6 lat, ja wciąż tu jestem, ale zupełnie nie wiem po co... Przytulam mocno. Dorota

Andrzejku, Zosiu,
jaką wartość ma życie pełne ogromnej tęsknoty, żalu, niewyobrażalnego bólu po śmierci Twojej Andrzejku, Kazika i mojej najukochanszej Zosiuni?
Czy w ciągu kilku godzin może skończyć się życie małej, wesołej dziewczynki?Okazuje się, że może. A jak my mamy żyć? jak mam patrzeć na rozpacz najbliższych i jak to życie ma teraz wyglądać?
Czy można nauczyć się żyć z taką rozpaczą?

Andrzejku i Zosiuniu, ja już nie mam siły...

Smutne niedzielne światełko dla Ciebie Andrzejku i dla Zosi maleńkiej...

Sił już brak Dzieci ukochane... dla Ciebie Andrzejku i dla Zosi nasze smutne światełko...