Najpiękniejszą rzeczą,
jaką można komuś ofiarować,
to pomyśleć o nim.
Bo wystarczy myśl,
by być gwiazdką na niebie,
by być blisko nawet wtedy,
gdy tak wiele dzieli.
Dlatego to chyba tak chce się tu być.
Dla jednego słowa nawet warto żyć...
Dla tego uścisku choć wirtualnego...
Dla myśli od kogoś,
kto jest gdzieś daleko.
Dlatego ja także swą myślą się dzielę...
Niby nic nie mówiąc - mówię tak wiele... .......................)
.......................(,)
..........).........._\\\'!/\\\'_
.........(,).........(\\\"\\\"\\\"\\\"\\\")
......._\\\'!/\\\'_.
.......(\\\"\\\"\\\"\\\"\\\")

(*)(*)(*) Amelko moja..

Noszę twe serce z sobą (noszę je w moim
sercu) nigdy się z nim nie rozstaję (gdzie idę
ty idziesz ze mną; cokolwiek robię samotnie
jest twoim dziełem, kochanie)

i nie znam lęku

przed losem (ty jesteś moim losem) nie pragnę
piękniejszych światów (ty jesteś mój świat prawdziwy)
ty jesteś tym co księżyc od dawien dawna znaczył
tobą jest co słońce kiedykolwiek zaśpiewa

oto jest tajemnica której nie dzielę z nikim
(korzeń korzenia zalążek pierwszy zalążka
niebo nieba nad drzewem co zwie się życiem; i rośnie
wyżej niż dusza zapragnie i umysł zdoła zataić)
cud co gwiazdy prowadzi po udzielnych orbitach

noszę twe serce z sobą (noszę je w moim sercu)

O zmierzchu przy oknie
Matka trąca nogą bieguny
Kołyski, w której śpi dziecko.

Ale już nie ma kołyski,
Ale już nie ma dziecka.
Poszło pomiędzy cienie.
Matka sama siedzi o zmierzchu,
Kołysze noga wspomnienie.

I tylko serce tak boli wciąż I trudno żyć bez powietrza

\"Wspomnienia żyją dopóty, dopóki do nich wracamy. A rozkwitają tym wspanialej, im więcej serce wkładamy w ich pielęgnowanie

Deszcz po szybie spływa niczym łza po policzku
Wpatruję się w okno, wypatruję Cię.

Gdy ginie dziecko, tak naprawdę umierają dwie osoby, z tą różnicą że serce matki nadal bije…”

Jedna chwila wystarczy
Żeby życie runęło
Aby wszystko co mamy
W nicość odpłynęło