Agnieszka Sekuła (1996–2013) – Nekrolog | FUNER ®

Rodzice Paulinki Zysk

11 lat temu

Pamiętamy Agnieszko...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Rodzice Paulinki Zysk

11 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Rodzice Paulinki Zysk

11 lat temu

\"Jak wygląda świat, kiedy życie staje się tęsknotą? Wygląda papierowo, kruszy się w palcach, rozpada. Każdy ruch przygląda się sobie, każda myśl przygląda się sobie, każde uczucie zaczyna się i nie kończy, i w końcu sam przedmiot tęsknoty robi się papierowy i nierzeczywisty. Tylko tęsknienie jest prawdziwe, uzależnia. Być tam, gdzie się nie jest, mieć to, czego się nie posiada, dotykać kogoś, kto nie istnieje. Ten stan ma naturę falującą i sprzeczną w sobie. Jest kwintesencją życia i jest przeciwko życiu. Przenika przez skórę do mięśni i kości, które zaczynają odtąd istnieć boleśnie. Nie boleć. Istnieć boleśnie - to znaczy, że podstawą ich istnienia był ból. Toteż nie ma od takiej tęsknoty ucieczki. Trzeba by było uciec poza własne ciało, a nawet poza siebie.\"
Tak strasznie tęsknimy Agnieszko...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 2 dodać 2 dodać 2 =

mama ś.p Kasi Kompała

11 lat temu

Bólu nic już nie zagłuszy, nawet lata co mijają,
Dobrych wspomnień czas nie skradnie
* ŚWIATEŁKO * PAMIĘCI *.

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Rodzice Paulinki Zysk

11 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Rodzice Paulinki Zysk

11 lat temu

- Żyj! - krzyknęła Nadzieja
- Bez Ciebie nie potrafię - odparło cicho życie

Dla Ciebie Agniesiu (*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Tata Szymona T

11 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Mama

11 lat temu

Czerwone od płaczy oczy,
cieknąca po policzku łza,
dopadła mnie dzisiaj rozpacz,
rozpacz jak gęsta mgła.

Wołające o pomoc serce,
krzycząc z bólu za dnia,
w noc zimna i chłodną,
pocichutku w poduszkę łka.

Krzyczę! lecz słów nie słyszę,
odbija sie echem od ścian,
tak cierpię bez Ciebie kochanie,
myślami gdzieś błąkam w dal.