Światełko dla Ciebie Aniołeczku
(*)(*)(*)(*)(*)

Tęsknota
Obłoki, co z ziemi wstają
I płyną w słońca blask złoty,
Ach, one mi się być zdają
Skrzydłami mojej tęsknoty

Te białe skrzydła powiewne
Często nad ziemią obwisną,
Łzy po nich spływają rzewne,
Czasem i tęczą zabłysną.

Gwiazdy, co krążą w przestrzeniach
Po drogach nieskończoności,
Są one dla mnie w marzeniach
Oczami mojej miłości.

Patrzą się w ciemne odmęty
Te wielkie ruchome słońca...
I ja miłością przejęty,
Patrzę i tęsknię bez końca.

Adam Asnyk

Swieczuszka Kochanie

Agatko Maleńka..
Najjaśniejsze Światełko do Nieba samego dla Ciebie Aniołeczku...
Śpij słodkim snem...
(*) (*) (*) (*)

(*)(*)(*)(*)(*)

Agatulko ma kochana,
wlasnie wrocilem z licytacji prowadzonej podczas Wielkiej Orkiestry Swiatecznej Pomocy. Za pieniazki, ktore zbieralas, wiesz te w skarbonce, kupilem taki okolicznosciowy kalendarz. Bedzie on wisial na razie w domu a potem w naszym biurze. Nie to jest jednak najwazniejsze. Ta zbiorka pieniazkow jest dla dzieci, ktore choruja na chorobe nowotworowa. Taka chorobe jaka kochanie dotknela Ciebie. Te pieniazki co je z takim zacieciem zbieralas pomoga byc moze jakiemus dziecku pozostac tu na ziemi z rodzicami. Pomoga byc moze mu zyc.
Pan na estradzie opowiedzial ludziom o Agatce, ktorej nie ma juz wsrod nas i ktora oddala swoje pieniazki na tak zbozny cel. Wszyscy bili brawo, co niektorym zakecila sie lezka a ja???...
bylem i dumny i ryczec mi sie chcialo...
Kochamy Cie nasz Aniolku!!
Bylas, jestes i bedziesz nasza miloscia....
mamusia i tatus

Cześć Kochanie,
światełeczka dla Ciebie do samego nieba(*)(*)(*)

" Brak Ciebie jest bólem ciszy, ciężarem dziwnego oczekiwania..(*)(*)(*) "

ANIOŁ BEZ RODZICÓW

A na ich białej mogile wciąż kwitną życia żółte kwiaty
na granitowym nagrobku przysiadł anioł bez skrzydeł
otulony ciepłem matki i ramieniem taty
obok grobu serce gdzieś cicho zasnęło
ostatni raz pomyślało o nich i gdzieś zaginęło
Bezskrzydły anioł nie przyszedł z pomocą
nie wyrwał się w niebo swą anielską mocą
bo serca zabrakło modlitwy i wiary
więc siedzi na nagrobku cichy, smutny szary
przypomina o tym że tu jest cierpienie
na ziemi na której człowiek walczyć musi o następne tchnienie
myślę że kiedyś mu skrzydła odrosną
wzleci wysoko na samo wspomnienie że miał kiedyś rodziców
i w swym dziękczynieniu okryje świat wiosną...