Agatko, bardzo Cię kocham Maleńka.
Dziękuje córeczko za wszystko czego mnie nauczyłaś. Obiecuje że będe to pielęgnować żebyś była ze mnie dumna Aniołeczku mój.

No i mam Agatulko ta noge w gipsie. Tak cala, by bylo unieruchomione kolano. Daje rade. Teraz jestesmy sami z Kubusiem. Mamusia poszla na zakupy a ok. 20.00 przyjdzie dzis do nas ksiadz.
Kubus zaczyna juz klepac raczkami w klawiature komputra. Oj, przypomina on mi Ciebie, przypomina.
Swieczuszka Kochanie.

Światełko dla Ciebie Aniołeczku
(*)(*)(*)(*)(*)

(*) dla małej dzielnej dziewczynki:)
Asiu jesteście wielcy... ten kalendarz z wielkiej orkiestry... Mocno Was pozdrawiam Paulina

" było... minęło... i nigdy nie wróci...(*)(*)(*)"

Hej Kochanie moje malutkie,
pamietasz jak pisalem Ci o jezdzeniu rowerem w Sylwestra. Nie wiem juz czy Ci pisalem o tym, ze przewrocilem sie na lodzie i to dwukrotnie. Raz powaznie upadlem bezposrednio na kolano. Wydawalo mi sie, ze nic nie bedzie, zadnych kontuzji, powiklan. Niestety. Stalo sie troche inaczej. Po wizytach u paru lekarzy jutro bede mial zakladany gips a teraz jeszcze musze jechac do apteki kupic sobie jakis zastrzyk przeciwzakrzepowy i na dodatek Aniolku mam go sobie zrobic sam. Ale to bedzie przezycie.
Pisze do Ciebie jak bym pisal do najlepszego przyjaciela. Tak na prawde to nie mam tego przyjaciela. Zaganialem sie w budowaniu firmy , ktora i tak ostatecznie mi upadla a ucieklo mi w zyciu wiele. Tak cieszylem sie gdy bylas razem z nami, gdy chodzilismy na spacery, gdy poznawalem Twoje male potrzeby... Kochalem sie patrzec na Twe "spaniale" usmiechy, Twe pytania z kolei doprowadzamy mnie do tego, ze czulem sie bardzo wazny. Czulem sie potrzebny, akceptowany. Bylem autorytetem. Kocham Cie Aniolku.
Ha,ha,ha....
Ciezko mi bedzie bez Ciebie w tym gipsie. Pewno bysmy sie mocno wyglupiali, pewno rysowalabys mi rozne rzeczy i smiala z tatusia, ze nie potrafi chodzic, ze chodzi "ogonkiem" lub jakos takos.
Kocham Cie moj Ty Aniele.
Pa,pa.....
Do jutra.

(*)(*)(*)(*)(*)

cmok cmok śliczności

;-)