Powitałaś życie płaczem, pożegnałaś ,usmiechem moja kochana kruszynko....


...Na równi z żebrakiem są moje marzenia...
...On prosi o wsparcie ...ja o wspomnienia...
...Bo tylko one mi pozostały...
...bo pragnę pamiętać Mój Aniele Mały...
...Bo chcę pamiętać wszystko i wszędzie...
...Bo przecież Byłaś...Jesteś i ...Będziesz...

Bardzo Cię kocham i tęsknię
mama

(*)

Nie mówcie tym, którzy stracili ukochanych, że „czas zagoi rany", nie mówcie, że „oni już nie cierpią". Najlepiej nie mówcie nic. Czas tych ran nie leczy. Pozostają, bo śmierć ukochanych jest też trochę śmiercią nas samych: coś w nas umiera. Żyjemy, ale nic nie jest tak, jak było przedtem, już nie jesteśmy tacy sami.
Aniolku kochany swiatelko dla ciebie (*)(*)(*)(*)

(*)

Matka, bez kwiatów i bez życzeń
Matka, ze łzami w oczach od rana
Matka, do której nikt nie zadzwoni
Nikt dziś nie powie Mamuś kochana
Matka, odwracająca wzrok na ulicy
Od młodych ludzi z bukietami
Ta, która dziś jest cała krzykiem
Matka, żyjąca wspomnieniami.
Moj Aniele opiekuj sie nami (*)(*)(*)(*) twoim rodzenstwem i rodzicami

Aniolku swaitelko dla ciebie (*)(*)(*)(*)

(*)

Aniele moj kochany na zawsze w naszych serduszkach nie dlugo sie spotkamy (*)(*)(*)(*)

Bose Aniołki siedzą na chmurkach, a każdy lekko jak piórko fruwa i każdy czuwa, cichutko czuwa. Nad tatą, który płakać nie umie, nad siostrą, która nic nie rozumie, nad dziadkiem, babcią smutną czasami i swoją mamą- osnutą łzami. I każdy woła cicho z daleka: mamo już nie płacz, mamo ja czekam..."

Wierzę, że jesteś, że gdzieś tam istniejesz
i że rozumiesz dlaczego
wierzę, że nic się bez celu nie dzieje
tyle spotkało nas złego

żyję nadzieją, że znów się spotkamy
a wtedy światu wybaczę
żyję nadzieją, że nie brak Ci mamy
nie mogę myśleć inaczej

niewiele tak czasu nam było dane
zaledwie kilka dni....
to jakby nuty raz tylko zagrane
fragmentu twojej melodii

lecz ja nauczyłam się ich na pamięć
i będę po cichu nucić
czasami tylko mój głos się załamie
bo wiem, że nie możesz wrócić.