Bardzo tęsknię i cierpię byłeś jak żródło życia .

Adrianku daj siłę Mamie, wiem że już nigdy nic nie będzie tak samo jak kiedyś - bo Ciebie nie ma, ale Ona musi wierzyć w to że jest Ci teraz dobrze, że nie masz juz problemów, że cieszysz się życiem wiecznym....
Ja Adrianku też nie widzę sensu, też mam wiele pytań, wiele złości do świata, ale przy życiu trzyma mnie myśl że kiedyś się wszyscy spotkamy, że patrzysz na nas, wspierasz nas.
Błagam, proszę daj sił swoim rodzicom....

Nie śmiej się ze mnie, jak następnym razem znów mi sie rozsypią wszystkie zapałki... Zawsze lubiłeś się ze mnie pośmiać, a teraz bardzo tego brakuje.

Dzisiaj tak daleko - to rzecz niezrozumiała
Wczoraj - jeszcze drogi się łączyły
teraz tak nagle się rozeszły....
Taka jest życia kolej, pozostaje tylko spokój
już niczego nie da się odwrócić,
smutnie trzeba to pożegnać.
Po każdym smutku nadejdzie trochę radości, po każdym deszczu - zaświeci słońce...
Chociaż ciężko na sercu, trzeba to przetrzymać.....
nawet jeżeli drogich Ci oczu nigdy już nie ujrzysz.....

Adrianku tak bardzo ciężko i źle bez Ciebie ...... :(

Przeszłość dokonana
Przyszłość nieznana
pamiątki pozostają po kimś
kto był - a już nie wróci ....
Ostatnie pożegnania, przepełnione smutkiem.
Kiedy już się Kogoś nie zobaczy
na zawsze iskierkę radości się straci.
Budząc się pewnego poranka chce się chwycić za telefon, ale nie ma takiego numeru, żeby przeszłość odwrócić.
WSPOMNIENIA - to ostatnie co pozostanie kiedy Kogoś zabraknie.... :(

Synku byłeś mi potrzebny do życia jak powietrze teraz Cię nie ma i ja nie mam czym oddychać ,duszę się ,byłeś tak cudownym człowiekiem,że tylko kochać można Cię było,gdy byłeś byłam bardzo szczęśliwa ale mój limit szczęścia się skończył w dniu Twojej śmierci,darowałes nam 25 lat cudownego życia ,dlaczego tyko tyle ,nie mogę tego ogarnąć ,tęsknię ,tęsknię tęsknię,tak trudno mówić że byłeś dla mnie ciągle jesteś kocham Cię bardzo Synku gdziekolwiek teraz jesteś wiedzotym