♥─═◊═─♥─♥─♥─═◊═─♥─
<***>ADAMIE<***>

♥─═◊═─♥─♥─♥─═◊═─♥─
----MATKO BOLEJĄCA ---

MATKO BOLEJĄCA...GDY POD KRZYŻEM STAŁAS...
NA SYNA PATRZYŁAŚ...
STRASZNIE CIERPIĄCEGO...
Z SZAT OBNAZONEGO...
OPLUWANEGO...
DO KRZYŻA PRZYBITEGO...
TWE WARGI OD BÓLU ZBIELAŁE...
DO BOGA SZEPTAŁY...
I OCZY PATRZYŁY...
I NIEDOWIERZAŁY...
JUZ SIE WYDARZYŁO...
JUŻ SIE WYPEŁNIŁO...
KIELICH GORYCZY WYLANY...
BÓL NIEWYPOWIEDZIANY...
SERCE TWE OGRANĄŁ...
AŻ W BÓLU ZAMARŁO...
MATKO LEDWIE ZYWA...
PATRZYŁAS NA SYNA...
CO PRZED CHWILA SKONAŁ...
GDY GO Z KRZYŻA ZDJĘLI...
WZIĘŁAS GO W RAMIONA...
KRZYK TWÓJ ZAMARŁ W BÓLU...
Z PIERSI NIE WYDOSTAŁ...
I W PÓŁ SŁOWA ZGINĄŁ...
I W JEKU POZOSTAŁ...
A WARGI ZBIELAŁE...
CICHO WYSZEPTAŁY...
SYNU MÓJ SYNU.....
♥─═◊═─♥─♥─♥─═◊═─♥─
„To co tworzy szczęście człowieka, staje się źródłem jego cierpienia”

Zrozumienie sensu cierpienia jest dla nas ludzi niemożliwe, tak, więc powinniśmy zaakceptować je jako część naszej egzystencji. Problem cierpienia jest obecny i towarzyszy nam przez całe życie. Z cierpieniem niezwykle jest ciężko się pogodzić, więc nic dziwnego, że towarzyszy mu bunt Nie ma jednak sensu buntować się przeciwko niemu. Jedynie, co możemy zrobić to nabrać siły i godnie przejść przez życie z wiarą i nadzieją. Rozważaniom o cierpieniu towarzyszyć musi zawsze nadzieja, bo tak naprawdę tylko ona jest silniejsza niż samo cierpienie. Dlatego uważam , że piękne i celowe jest powiedzenie Miłosza
:„Jest taka cierpienia granica, za którą się uśmiech pogodny zaczyna” .
Stanowi ono dla nas jakby dobrą wróżbę na przyszłość. Jest zapewnieniem, że nawet po największym kryzysie, nastąpi moment radości i uśmiech rozjaśni nam twarz..

RENIA...M.JARECZKA PYRSAKA

Światełko pamięci niech nigdy nie gaśnie.<*><*>

I przyszła wiosna...po czystym niebie
szybują złociste promyki słońca...
Z świergotem życie się budzi bez Ciebie...
Miłość odradza się w Miłości
bez końca...

(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Światełko pamięci dla Adama(*)

(*)

Kochałeś życie i cały świat
radością wszystkich zarażałeś
i mnie kochałeś przez tle lat
mój smutek w radość zamieniałeś.

Dla Ciebie nie było nic niemożliwe
zawsze z nadzieją w przyszłość
patrzyłeś
i optymizm w serca wlewałeś
wątpiącym w życie sił dodawałeś.

Szczęścia mojego byłeś przyczyną
wspaniałym dobrym moim dzieckiem
odszedłeś....
raj mój nagle zaginął
i w piekle życia sama pozostałam.

Jaśniutkie światełka pamięci
na świąteczne dni Adasiowi.

NIECH SPOCZYWA W POKOJU