Cmentarz nazywany jest - z języka greckiego - nekropolią czyli miastem umarłych. Jest w tym dużo prawdy, bo jakkolwiek dziwnie to może zabrzmieć, ale cmentarze właśnie też mają swoje "życie", rozumiane może bardziej jako prawa - pisane i niepisane - oraz zwyczaje. Dla postronnego obserwatora każdy cmentarz wydaje się być taki sam, niezależnie czy znajduje się on na północy czy południu, na zachodzie czy na wschodzie Polski. Jednak po dłuższym spacerze jego uliczkami - w zależności od regionu - dostrzec można charakterystyczne cechy konkretnej nekropolii. Jedną z nich są pomniki nagrobne i obudowy grobów.

Sprawy urzędowe, z którymi codziennie większość z nas ma do czynienia, załatwiamy w sposób niemal automatyczny - nie zastanawiając się zbytnio nad procedurami - i przechodzimy nad nimi do porządku dziennego. Są jednak i takie sprawy urzędowe, które mogą nastręczyć niejednej osobie trudności. Trudności te jednak wcale nie są związane z wyjątkowo skomplikowanymi przepisami, co raczej z wyzwaniami natury psychologicznej.

Pogrzeb jest zwieńczeniem życia człowieka. Dlatego rodziny pragną zorganizować ostatnią podróż swojego Bliskiego jak najgodniej, bardzo często starając się uwzględnić indywidualne upodobania Zmarłego. W takim razie: jeśli nasz Bliski kochał morze to czy możemy pochować go w Bałtyku?