Przyzwyczajeni jesteśmy - zwłaszcza starsze pokolenie - do tego, że za organizację pogrzebu odpowiedzialna jest najbliższa rodzina czyli najczęściej współmałżonek, dzieci bądź wnuki albo rodzeństwo. W przypadku rodzin licznych, wielopokoleniowych to niemal naturalna kolej rzeczy. Jednak obecnie model rodziny ulega przeobrażeniom. Te przeobrażenia mają wpływ na codzienne życie, ale także na sprawy ostateczne - takie jak śmierć i pogrzeb.

Śmierć bliskiej osoby to jedno z najtrudniejszych doświadczeń, z jakimi przychodzi się mierzyć rodzinom. W gęstej zabudowie miejskiej, takiej jak warszawskie osiedla, do emocjonalnego ciężaru dochodzi jeszcze presja otoczenia — sąsiadów, współlokatorów i zarządców nieruchomości. Zdajemy sobie sprawę z tego, że organizacja sprzątania po zgonie to temat wrażliwy i bardzo trudny, jednak naszym zdaniem potrzebny. To usługa, która musi łączyć precyzję techniczną z absolutną dyskrecją, bo tylko wtedy spełnia swoją rolę w pełni.

Ludzie starsi z rozrzewnieniem wspominają te czasy, gdy rodziny były wielopokoleniowe - i gdy te kilka pokoleń mieszkało blisko siebie, a bywało, że nawet w jednym domu. To nie tylko pozwalało doświadczać - zwłaszcza seniorom - codziennej troski i pomocy ze strony dzieci oraz wnuków, ale także okazywało się ważne wtedy, gdy nadchodził kres życia. Mówiło się wtedy "Jak dobrze, że będzie miał mnie kto przynajmniej pochować..."