\"O zmierzchu przy oknie
Matka trąca nogą bieguny
Kołyski, w której śpi dziecko.
Ale już nie ma kołyski,
Ale nie ma już dziecka.
Poszło między cienie.
Matka sama siedzi o zmierzchu,
Kołysze nogą wspomnienie.\"

Zuzieńko, bądź dziś blisko swojej mamy...

Kiedyś JP II powiedział,że DZIECI to największa radość,nadzieja i miłość dla rodziców,jak zatem żyć dalej nasze Dzieci Kochane kiedy nasza radość,miłość i nadzieja została nam odebrana na zawsze ...

Pamiętam Zuzieńko...(*)
Mamę gorąco pozdrawiam...

Światełko dla Ciebie opiekuj się swoją mamusią ona tak bardzo teskni.Przyjdż do niej w śnie przytul sie niech będzie jak powinno być.Dziś szczególnie nam ciężko w Dniu Matki brakuje Was kochane dzieci.

Pamiętamy *****

Każdy dzień to dzień smutku
dzień wspomnień
dzień żalu
dzień tęsknoty
dzień bólu
wspomnienia powrócą
one zostaną w pamięci
na zawsze...
na wieki...
do końca...

Wysyłam światełka ,tam gdzie księżyc zaw­sze świeci, a słońce nig­dy nie zachodzi. Gdzie kwiaty pachną Wami, a wiatr otu­la ciepłymi szalami.

Matka, bez kwiatów i bez życzeń
Matka, ze łzami w oczach od rana
Matka, do której Ty nie zadzwonisz
Ty dziś nie powiesz Mamuś kochana
Matka, odwracająca wzrok na ulicy
Od młodych ludzi z bukietami
Ta, która dziś jest cała krzykiem
Matka, żyjąca wspomnieniami.

.....................)
....................(\')
...................((\'))
..................(((\')))
.................((((\'))))
_____▒░❇♥❇▒░ ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
_____▒░❇♥❇▒░ WRAZ Z MODLITWĄ DLA
_____▒░❇♥❇▒░ CIEBIE ZUZIU
_____▒░❇♥❇▒░ NIECH ZAWSZE SIĘ TLI
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

♥ .҈. ♥ .҈. ♥ .҈. ♥ .҈. ♥ .҈. ♥ .҈
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
♥ .҈. ♥ .҈. ♥ .҈. ♥ .҈. ♥ .҈. ♥ .҈
♥ `````````)
♥ ````````( (
♥ ````````) \\
♥ ```````/ ( ((
♥ ``````(( ( , ) )
♥ `````(( ( , ) ) )
♥ `````( ( ( , ) ))
♥ ```````IiIiiiIiI
♥`````[()*(░)*()]
♥`````[()*(░)*()]
♥`````[()*(░)*()]
♥`````[()*(░)*()]
♥`````[()*(░)*()]
♥`````[()*(░)*()]
♥ .҈. ♥ .҈. ♥ .҈. ♥ .҈. ♥ .҈. ♥ .҈
Odejście
Ile smutku wyrażają słowa
Ileż rozpaczy zawiera uśmiech
Tyle ciemności czai się wokół
Kształty twarzy giną w mroku
Tylko oczy błyszczą jeszcze
Jakimś tajemniczym blaskiem
Lecz gasną przedwcześnie
Utrudzone zbyt ciężkim ciężarem
Skurczona postać bólu
Odchodzi nagle w nieznane
Pozostaje tylko wspomnienie
Smutek ogarnia przestrzenie
Potęguje nastrój melancholii...

/autor Senna K./ 1985r
♥ .҈. ♥ .҈. ♥ .҈. ♥ .҈. ♥ .҈. ♥ .҈

...a teraz...by nie zatruwać życia innym swym dramatem...udajemy, że żyjemy...