Patrzę na Twoją fotografię
Na nieruchomy obraz nieba
Dotknąć Twej dłoni nie potrafię
A jej dotyku tak mi trzeba!
Patrzę w Twe oczy nieruchome
Widzę w nich ognie, które płoną
Wpatrzone we mnie, rozmarzone
Tak bardzo chciałabym w nich utonąć!
Są dla mnie jak zachody słońca
Jak źródła wody na pustyni
I patrzeć mogłabym w nie bez końca
Bo nawet gwiazdy bledną przy nich!
Masz w oczach niebo rozognione
Jak słońca kula o zachodzie
Bo zachodzące łuną słońce
Oddaje pokłon Twej urodzie!
Patrzę na Twoją fotografię
Bo tylko tyle teraz mogę...


⊰♥⊱
╗♥...°●°....
║║(¯`v´¯)....
║║*•¸.¸•*.
╬╬** ♥

Jasne światełka niech płoną Tobie Zuzieńko jaśniutko
przepraszam za kilka dni mojej nieobecności.

WSZYSTKO CZEGO DOTKNIE MILOŚĆ
STAJE SIĘ NIEŚMIERTELNE

♥.•*✬*•.♥.•*✬*•.♥.•*✬*•.♥
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
*• .¸♥¸.•* • .¸♥¸.•* • .¸♥¸.•*
...♥......) ..♥
.♥.♥...(,) ...♥
♥...♥.[__]..♥
.♥.♥..[__]...♥
..♥....[__] .♥.♥
.......(____)
*• .¸♥¸.•* • .¸♥¸.•* • .¸♥¸.•*
Ci, co odeszli, wciąż żyją w nas
W naszych sercach i wspomnieniach
Zostaną tam przez cały czas
Naszego ludzkiego istnienia
♥.•*✬*•.♥.•*✬*•.♥.•*✬*•.♥
Z całego serca dziękuję za pamięć i światełka dla Olgusi w czasie naszej nieobecności.
I choć nie mogłam zapalać wirtualnych Światełek, modliłam się każdego dnia w Bazylice w Kołobrzegu za nasze Aniołki i Anioły.
Jeszcze raz z serca dziękuję.
♥.•*✬*•.♥.•*✬*•.♥.•*✬*•.♥

Tyle łez wylanych i tyle cierpienia
Ciebie z nami juz nie ma
Zostały tylko wspomienia...

Cieplutkie światełko dla Ciebie Zuzieńko
w tą pochmurną niedzielę

......(((*)))......

s.Izy Gliwińskiej

♥✿✿♥
Córka Stefana i Stanisławy Góral
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱





``````(
`````) )
`````( ((
````(*))))
```((((*) ))
``(((*) )))) )
``(( ((((*) )))
`( ( ( (*)))) ))
`(( (( (*) ))) )
`_▂IIIiiiIII▂_
`[[▄)(✬)(▄]].......♥
`[[▄)(✬)(▄]].......♥
`[[▄)(✬)(▄]].......♥
`[[▄)(✬)(▄]].......♥
`[[▄)(✬)(▄]] (¯`•♥•´¯)
___`•.,(¯`•♥•´¯) JAŚNIUTKIE
__(¯`•♥•´¯),.•´ ŚWIATEŁKO
___`•.,.• •♥• PAMIĘCI.
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱



✿ Wielka pustka
I ból wielki
W sercu mi pozostał.
Jak mam teraz
W tej rozpaczy
Życiu memu sprostać?
Żal rozrywa moją duszę!
A żyć trzeba!-
I Żyć MUSZĘ !
Lecz pogodzić się
Z tym trudno,
Gdy wokoło szaro,
Smutno,wieje pustką…
Łzę ocieram
W samotności,
W przygnębieniu....✿

\"Smutek nikogo nie upośledza.
On zabija. Okalecza. Paraliżuje.
To popiół, z którego powstaje feniks
i chęć ponownych narodzin.
Uczy, że nic nie jest nam dane na stałe.
Udowadnia, że nic nie wiemy na pewno.
Upokarza. Zakrywa. Zaciemnia. Rozjaśnia.
Smutek zrobi z ciebie nową osobę,
jeśli nie zabije cię w trakcie tworzenia.\"
Stephanie Ericsson

Zuzieńko
(*)

Pamiętam [*]

Córenko tęsknimy.