Bóg rozejrzał się po swoim ogrodzie i zobaczył puste miejsce.
Spojrzał w dół z nieba i zobaczył Twoją uśmiechniętą twarz.
Położył Swoje ramiona wokół Ciebie i wyszeptał
- Chodź odpocząć
- Jego ogród musi być piękny ,On wybiera tylko to co najlepsze.
To złamało nasze serca ,
Tracąc Cię Miliony razy płakaliśmy i gdyby nasza miłość mogła Cię ocalić
Nigdy byś od nas nie odeszła... Zuziu Aniołku (*)

Jedna chwila wystarczy
Żeby życie runęło
Aby wszystko co mamy
W nicość odpłynęło
Zgubiło się w jednej chwili
Odeszło do przeszłości...
A co mamy zrobić
Jeśli to było nasze ziarno miłości
Jeśli serce patrzy naszymi oczyma
Wspomnienie jeszcze żywe w swej pamięci trzyma
Ciepłe bo wczorajsze
A może z przed godziny
Z przed chwili jeszcze gorące
Usta w niemym błaganiu
Zastygłe , drżące
Twarz łzami zalana
Jedna chwila nieokiełznana
Przeszywa nasze życie na wylot
Na strzępy je rozrywa
Zostaje przy nas chwilę
Pózniej poganiana następną odchodzi
Zostawiając nas samych...
Bez nadziei w duszy
Jedna krótka chwila
Najtwardsze mury kruszy

........♥
........)
......(♥)
........)
......¦¦¦¦
......¦¦¦¦
......¦¦¦¦
......¦¦¦¦
......¦¦¦¦
......¦¦¦¦
...,,,¦¦¦¦
¦♥¦¦♥¦¦♥¦♥¦♥¦♥♥♥

Nie zatrzymasz
bańki mydlanej na słomce,

choć piękna
jak cud cudów,
choć się mieni słońcem!!!

Oszukał nas los, to podłożona zła karta
Dziecięca niewinność, tak łapczywie wydarta

Lodowaty dotyk śmierci, zabrał Twą dusze
I nie dał Tobie szansy, nam dał katusze

Nieopanowany ból przeszywa to rozstanie
I na zawsze w sercach bliskich pozostanie

To co serca rozłączyło, również je połączy
Spotkamy się tam, gdzie dzień się kończy...

Oszukał nas los, to podłożona zła karta
Dziecięca niewinność, tak łapczywie wydarta

Lodowaty dotyk śmierci, zabrał Twą dusze
I nie dał Tobie szansy, nam dał katusze

Nieopanowany ból przeszywa to rozstanie
I na zawsze w sercach bliskich pozostanie

To co serca rozłączyło, również je połączy
Spotkamy się tam, gdzie dzień się kończy...

Gdy umiera dziecko, umiera jego przyszłość zatrzymując tworzącą się, krótką historię, utkaną jedynie z marzeń i wyobraźni tych, którym pozostała po nim jedynie pamięć, łzy, tęsknota... i to straszne poczucie bezsilności wypełniające pustkę.

``````````•:::::•
```¸,.•´¨`•.( -.- ).•´¨`•.,¸
```¨`•-♥•--( “)(“ )-•-♥ •´

jesteś tam
gdzie cisza goni ciszę
gdzie nie ma żadnych zmartwień
i ciepło miłości
do snu kołysze
śpij w ramionach Anioła
który czuwa
nad bezpieczeństwem Twoim
on ześle sen jak z marzeń
i otuli Cię skrzydłem swoim


.----- (,) --(,) -- (,)- (,)
-------|| -- || -- -||---||
------*~*~*~*~*~
---*~*~*~*~*~
*~*~*~*~*~
------*~*~*~*~*~
*~*~*~*~*~

Do bram niebieskich zapukało dziecię, wiedząc że nie ma go już na świecie. Po jego twarzy łezki spływały i szeptał przy tym...."Ja chce do mamy". Czy tak naprawdę stać się musiało?- w główce zadawał sobie pytanie. Nagle bramę otworzył Stróż Anioł Jego i głośno powiedział..."Nie płacz kolego. Troszkę pobędziesz tu z nami i wkrótce spotkasz się z rodzicami. Dziecię spojrzało na Stróża swego wciąż nie mogąc pojąc Dlaczego. Bardzo chciało wrócić do mamy i nie przechodzić przez próg tej bramy. Anioł wziął wtedy dziecię na ręce pokiwał głową jakby w podzięce, coś mu tłumaczył wyjaśniał Dlaczego mówił tak cicho by nikt nie słyszał tego. Po krótkiej chwili dziecię na niego spojrzało, przetarło oczka, płakać przestało. Wtuliło się mocno w Anioła ramiona szepcząc do ucha...."Chodźmy do Boga". Gdy przechodzili przez wielką bramę dziecię spojrzało jeszcze przez ramię. Pomachało rączką na pożegnanie swojej jedynej, najdroższej mamie. Gdy się wrota za nim zamknęły synek wyszeptał jeszcze te słowa....." Każdego dnia przychodził tu będę, by was powitać kochani rodzice. Będę się modlił za Wami do Boga by nigdy więcej nie spotkała was trwoga. Za mnie kochajcie moje rodzeństwo i pielęgnujcie swoje małżeństwo. Chociaż Wam nigdy nie powiedziałem- Kocham Was Bardzo- (a tak bardzo chciałem). I zanim Anioł się zorientował, dziecię zasnęło w jego ramionach ze smutną minka, słonymi łzami, bo będzie tęsknić za rodzicami.........."

Nie płacz mamuniu najdroższa
Bo Twoich łez dźwigać nie mam siły
Weź tatusia i przyjdź z kwiatkami do mojej mogiły.
Opowiadajcie mi wszystko jak kiedyś
Bo ja na Was patrzę i słucham nadal
I czekam na Was w lepszym świecie
Gdzie radośnie śmieje się każde dziecko.........