[*] :((

ZUZIU ANIELE PAMIĘTAM!!!
(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Żeby iść przed siebie trzeba sił. Wspieraj swoich bliskich…

Zranionym sercom potrzeba
Błękitów nieba,
Skrzydlatej modlitwy gońca,
Pogodnych uśmiechów słońca,
Ciszy bez końca...

Lub burzy- która przygłuszy
Żrący ból duszy,
I czarnej, wyjącej nocy,
Co będzie osłonić w mocy
Ich płacz sierocy...
Zuziu.... Córeczko , tak strasznie pusto bez Ciebie. Kocham Cię mój Aniele.... ['] ['] ['] ['] ['] ['] [']

[*]

NiEcH OdPoCzYwAjĄ w PoKoJu.

.-:¦:-......-:¦:-......-:¦:-....
...(......-:¦:-....-:¦:-....
_(,)_.........(.....-:¦:-....
(____)....._(,)_..........(
.............(____)......_(,)_
.-:¦:-.)......._(,)_.....(____)
...._(,)_....(____)......-:¦:-
...(____)...._(,)_..-:¦:-.)
...............(____)...._(,)_
.....-:¦:-.................(____)
ZAWSZE BĘDZIECIE W NASZYCH SERCACH

Tym, którzy smutni

Tym, którzy smutni, którzy zgnębieni
W milczeniu tylko i cierpią, i giną,
Tym dla serc trzeba jaśniejszych promieni
Nad idealną świecących krainą,

Im zimne słowa mędrców nie wystarczą
I praw koniecznych bezwzględna powaga
Nie będzie dla nich osłoną ni tarczą,
Gdy serce gwałtem szczęścia się domaga.

Trzeba im pociech, których nie da życie;
Trzeba anielskich uśmiechów w błękicie;
Trzeba litosnej nad światem opieki;
Trzeba miłości wiecznej, choć dalekiej...
Zuziuuu...:((((( ['] ['] ['] ['] ['] ['] k.C.

Tęsknota

Obłoki, co z ziemi wstają
I płyną w słońca blask złoty,
Ach, one mi się być zdają
Skrzydłami mojej tęsknoty.

Te białe skrzydła powiewne
Często nad ziemią obwianą,
Łzy po nich spływają rzewne,
Czasami i tęczą zabłysną.

Gwiazdy, co krążą w przestrzeniach
Po drogach nieskończoności,
Są one dla mnie w marzeniach
Oczami mojej miłości.

Patrzą się w ciemne odmęty
Te wielkie ruchome słońca,
I ja miłością przejęty
Patrzę i tęsknię bez końca.
Zuzieńko.... Córeńko... Tak bardzo tęsknie ['] ['] ['] ['] ['] ['] [']

Anielskie śpiewają chóry
W gwiaździstym błękitów morzu,
Wśród nocnej ciszy, przy łożu
Sennej natury.

Śpiewają tej biednej ziemi,
Co wiecznie w świeżej żałobie
Jak matka płacze na grobie
Za dziećmi swymi.

Śpiewają ludziom, co dyszą
W codziennym a krwawym trudzie,
Lecz biedni, zmęczeni ludzie
Pieśni nie słyszą.

I tylko ci, którzy toną
W wielkiej miłości pragnieniu,
Ci słyszą w serc swoich drżeniu
Tę pieśń natchnioną!
======================
To pragnienie miłości zrozumie
jedynie ten kto stracił najbliższą
osobę. Pamiętam(*)(*)(*)(*)(*).
======================

Dlaczego życie jest tak ciężkie,
trudne i pełne goryczy?
Dlaczego losy okrutne ,
nie daja kropli słodyczy?
Dlaczego ,jeśli się kocha,
to trzeba żegnać kochanych?
A serce choć z bólu pęka,
nie może być dla wybranych?