"MIŁOŚĆ ZACZYNA SIĘ WTEDY,
KIEDY SZCZĘŚCIE DRUGIEJ OSOBY,
JEST WAŻNIEJSZE NIŻ TWOJE"
ZUZIA
DLA CIEBIE

wiem ze to juz minelo,
pozostalo wspomnieniem,
Ja maze tylko o jednym,
ujzec cie znow,
choc ten jeden raz...
Zuziu(*)
Aniele mój schowaj mnie w duszy,
a w skrzydłach otul snem.
Ty przy mnie zawsze bądź,
w niebiosach ukołysz,
otul słodkim niebem
i zaśnij obok mnie...
dobranoc kochana...Renia

Matka bez kwiatów,bez życzeń,
Matka ze łzami w oczach.
Matka do której nikt nie zadzwoni,
nie powie ''Mamuś kochana''.
Matka odwracająca wzrok na ulicy,
od młodych ludzi z bukietemami,
ta która jest cała krzykiem,
matka żyjąca wspomnieniami....

Córeczko...
Jesieni kolorów weselem,
Deszczu łez smutkiem powodzi:
Na każdym kroku – aniele
Wspomnieniem do mnie przychodzisz.

Każdym natury gestem,
Każdym przyrody zdarzeniem...
Odeszłaś, lecz mówisz: Jestem!
Ja krzycząc tego nie zmienię...

Do gwiazd na nocnym niebie,
Do mroku nocnej ciszy,
Ja krzyczę: kocham Ciebie!
Czy Ty mój głos usłyszysz?

Stoję nad Twoim grobem,
Łza po policzku się toczy...
Jesteś? – Proszę: odpowiedz!
Bezgłośny mój krzyk rozpaczy...

Kocham Cię Zuziu <3
['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] ['] [']

ODPOCZYWAJ ZUZIU W POKOJU((*))((*))((*))((*))

Córeczko...... :((((((((( :****

Pamiętam <*>

ZUZIA
JESTEŚ I MIESZKASZ W SERCACH O TOBIE PAMIĘTAJĄCYCH

Otwieram drzwi, spogladam i...
pustka...
niema nikogo, zywej duszy,
wszystko puste, zimne,bez kolorow,
tylko jeden kolor...kolor pustki,
spogladam do okoloa,obiegam wzrokiem,
obrazy,nic mi nie mowia,
okno...lekko odchylone i juz sie odwracam,
lozko - ide spac nieswiadomie...
kroki - ktorymi szedles,
wciaz czuje twego ducha,
pozostawiles go w kazdej czesci pokiju,


z twym duchem zyje,
z twym duchem ide,
pustka ogarnia mnie,
gdy zyje w przestrzeni tego pokoju...

Zuziu...

I nastała słodka cisza,
która wokół Cię otacza.
Ale jak trochę bardziej się wsłuchasz,
usłyszysz jak śpiewam dla Ciebie kołysankę.
Moje serduszko dla ciebie(^)
Dobranoc......Renia

„za drzwiami cisza
przerywana tykaniem zegara
wsłuchujemy się w czas
nie stoi nie cofa się
idzie do przodu

opustoszał nasz dom
ciała powyginał ból
a my wciąż nasłuchujemy
Twych kroków ....”

Zuziu...

Wieczorne światełko nich rozświetla mrok.
(*)