Świat płacze obmyty w tęsknocie,
płaczą drzewa, kwiaty urocze,
róże i goździki nad grobem płaczą,
że już go nigdy więcej nie zobaczą.

Z nieba małymi kroplami deszczu
płyną łzy lata, słońca, świerszczy,
i płyną po wilgotnej ziemi,
i płyną do kwiatów zieleni.

Czerń króluje nad całym światem,
w tym dniu błękitną poświatą,
on w chwale pod niebiosa leci,
a na ziemi płacz, wiatry, zamieci.

On już szczęśliwy, daleko, wysoko,
a świat w kolorze żałoby upływa szeroko,
On już się cieszy, spogląda z góry,
na swoją żonę, rodzinę, córy.

My chcemy być o nas pamiętał,
pamiętał o ziemi i o jej pięknie.
Odwiedzaj nas czasem we snach, w marzeniach,
i bądź zawsze w naszych wspomnieniach.

"Przeorałeś nasze serca doświadczeniem - Boże,
Byśmy do twych nóg upadli w głębokiej pokorze,
Byśmy lepiej odczuć mogli głąb swej bezsilności
I gorąco zaufali Twej wielkiej Miłości.
*
Pokazałeś nam,jak wszystko zawodzi
i mami,
Że pachnący kwiat na pozór jadem kolców rani,
Że słoneczny dzień pochłoną
w mgnieniu ciemne chmury,
A maszt pewny stać się może igraszką wichury.
*
Wszystko zmienne jest i może rozczarować srogo,
Lecz Ty jeden nie zawiedziesz nigdy
i nikogo!
Byśmy w Tobie położyli całe swe ufanie,
Przeorałeś nasze serca doświadczeniem, Panie."

Ukochaną postać taty
złamał czas
jego lazur oczu wycięty
jakby z fragmentu nieba
poszarzał, zesmutniał

czoło mądre
zaorały zmarszczki
wąs czarny
oszroniał i obwisł
jak kwiat bez wody

ramiona mocne
co były mym oparciem
dziś są bardziej kruche
niż gałąź sucha

tylko Jego serce i miłość
zostały te same

On rozpina nad moją głową
swoją czułą troskę
odgania złe moce
by żaden smutek
żadna łza
żaden z głowy włos...

tak ja wczoraj, dziś i zawsze
prosić będę Boga rozmodlona
o siłę dla Ciebie... Tatusiu
Sam tylko Bóg wie, jak bardzo Cie kocham

Świat płacze obmyty w tęsknocie,
płaczą drzewa, kwiaty urocze,
róże i goździki nad grobem płaczą,
że już go nigdy więcej nie zobaczą.

Z nieba małymi kroplami deszczu
płyną łzy lata, słońca, świerszczy,
i płyną po wilgotnej ziemi,
i płyną do kwiatów zieleni.

Czerń króluje nad całym światem,
w tym dniu błękitną poświatą,
on w chwale pod niebiosa leci,
a na ziemi płacz, wiatry, zamieci.

On już szczęśliwy, daleko, wysoko,
a świat w kolorze żałoby upływa szeroko,
On już się cieszy, spogląda z góry,
na swoją żonę, rodzinę, córy.

My chcemy być o nas pamiętał,
pamiętał o ziemi i o jej pięknie.
Odwiedzaj nas czasem we snach, w marzeniach,
i bądź zawsze w naszych wspomnieniach.

Mówię do Ciebie z nadzieją w sercu,
Że wciąż jesteś przy mnie... ale Cię nie ma
Wiesz tato... w życiu różnie bywa
Los nie szczędzi trosk, tylko łez przybywa.
Mówiłeś cos?... nie dosłyszałam...
Straciłam Cię tato, tak bardzo kochałam
Stoję przy grobie, napisów nie widzę
Dziwna mgłą w oczach - płakać się wstydzę
Czy tam w górze jesteś szczęśliwy?

Pamietamy