” To TY „

To ty podasz mi dłoń
i wyprowadzisz z gęstej mgły
z ciemności i mroku
na światło dnia by osuszyło łzy.

To ty jesteś blaskiem
co jak promień słońca lśni
rozproszy ciemności nocy
i rozwieje mgły .

Pójdę za Tobą poprzez
mgłę i przez mrok
Bo Ty jesteś światłem duszy
i spokojny każdy mój krok.

Będę szła przez ciemny las
poprzez bezdroża
Kiedyś ujrzę promień słońca
ku niemu podążam .

A Ty cierpliwy bądź, czekaj
ja idę przez mgłę
przez ciemność i mrok
choć płynie czasu rzeka.

Gdy jasne światło duszy
rozjaśni mrok i mgły
kiedyś przyjdę na pewno
tam gdzie jesteś Ty.

 ________⋱⋱(❤)⋰⋰ _______ ________⋱⋱(❤)⋰⋰ _______
                               
   ANIOŁECZKU,PUSZCZAM ŚWIATEŁKO W TWOJĄ STRONĘ
                      
  ________⋱⋱(❤)⋰⋰ _______ ________⋱⋱(❤)⋰⋰ _______

Jest taka cierpienia granica,
za którą się uśmiech pogodny zaczyna.
Czesław Miłosz
                
          ________⋱⋱(❤)⋰⋰ _______ ________⋱⋱(❤)⋰⋰ _______
                                     
RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

````````````````(¯`v´¯)
```````````````(¯`(♥)´¯)
````````````````(_.^._)
````````(¯`v´¯)```````(¯`v´¯)
```````(¯`(♥)´¯)`````(¯`(♥)´¯)
````````(_.^._)````````(_.^._)
.•°*”˜˜”*°•°*”*°•°*”*°•°*”*°•°*”˜˜”*°•.
żona śp. JANA TOMALA
bliska śp. rodziny HERMANOWICZ
śp. BARBARY LEWANDOWSKIEJ
śp. ZUZANNY WINNICKIEJ
˜”*°•°*”˜•°*”˜*°*˜”*°•°*”˜*°*˜”*°•˜”*°•°*”˜






_______________ (
_______________(((
_______________ )) )
_______________( (((
______________(( ((,)) )
_____________ (( (( , ))) )
_____________(( (( , ) ) )))
____________((( ((, ) )) ) ) )
____________( ( ( , )) ) ) ) ) )
___________( ( ( ( ( ( , ) ) ) ) )
___________((( (( , )) ) )) )) )))
___________ ( ( ( (( ( , ) ) ) ) )
____________( (( (( ((,) ) ) ) )
_______________IIIIIIIIII
___________[╣███████╠]
___________[╣███████╠]
___________[╣███████╠]
___________[╣███████╠]
___________[╣███████╠]
___________[╣███████╠]
___________[╣███████╠]
✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤✤ ✤ ✤ ✤
(``•.¸♥¸.•`´)`•.¸(``•.¸♥ ¸.•`´)¸.•`´)`•.¸(``•.¸♥¸.•`´)
`´ •.¸.¸.• ` LUDZIE ŻYJĄ TAK DŁUGO,
♥ ¸.•`•.¸ JAK DŁUGO INNI PIELĘGNUJĄ PAMIĘĆ O NICH...
(``•.¸♥¸.•`´)`•.¸(``•.¸♥¸.•`´)`•.¸(``•.¸♥¸.•`´)´ ``•.¸)(``•.¸♥¸.•`´)`•.¸(``•.¸♥¸.•`´)
✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤ ✤

Kocham...

Lampeczka na „dzień dobry” w słoneczny marcowy dzionek..

Dla Ciebie Żanetko (*)

❤








_________________███__█_████
__________________ ██__ ██_____ █
__________________ ███_█__█_____█
_________________████_____██___██████
________________ █████______██_█____██
________________█████_______██___█_██
________________█████_______█_____█
________________██████_____ █_____█
_________________██████____ █____ █
____________________ ████████__ █
_____________ ███______██___ ██
____________███████____██
_____________███████____█
______________██████____█_
_______________███___█__██
_______________________███
_______________███████ ___███████
_____________█████████ _█████████
____________█████████ _ █_█████████
____________███████ _█ __ █_████████
____________███████ __█ _ █__███████
_____________██████ _█ __ █_███████
______________███████ __ __███████
________________███████ __██████
__________________████ __██████
____________________██ __ ████
______________________█ __ ██
_______________________█_██
________________________ █


Życie nasze jak pociąg się toczy,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie aż do końca
– przystanku Twojego.
Nikt z nas nie zna czasu podróży.
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony,
ciągle nowi ludzie wsiadają.
Pociąg w różne rozwozi ich strony.
Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.
Każdy ślad swój jakiś zostawi.
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
już do końca życiowej podróży.
Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.
I już smutek zostanie do końca.
I tęsknota co pali Cię skrycie,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.
Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie
to pamiętaj, że oni tam będą,
znów odnajdziesz kochane ich dłonie…
........................../znalezione w necie/

Tumidajewicz

Czy można chwycić w dłonie wiatr
I nad powierzchnią wody brodzić,
Czy można zamknąć drzwi na świat,
Zatrzymać miłość, gdy odchodzi.

Czy można zimą znaleźć bez,
Pochwycić ptaka, gdy jest w locie,
Czy można nie czuć smaku łez,
Nie myśleć nigdy o tęsknocie.

Czy można duszy bronić łkać,
Pozbawić serce wielkich marzeń,
Czy szczęście musi chwilę trwać,
By nie pamiętać zwykłych zdarzeń.

Czy można noc zamienić w dzień,
Rozpalić ogień na jeziorze,
Sprawić, by jawą stał się sen,
Zapomnieć ból, gdy boli gorzej.

Kto Was w tą podróż zabrał, powrotną niszcząc drogę,
kto śmiał odległość taką postawić za przeszkodę?
Wy tam - my tu wciąż tkwimy, czekając na spotkanie,
wracajcie z tej podróży, niech ona snem się stanie!

Światełka za wszystkie dni naszej nieobecności..