Smutku i radości łzy pienią się i kłębią.
W górze niebo błękitem marzeń lśni.
Na dnie cierpień czarna wstęga.
~~*~~*~~*~~*~~*~~

(*) POKÓJ TWOJEJ DUSZYCZCE (*)
Dziękuję za pamięć i światełka
u mojego Syna Romana.

~~*~~*~~*~~*~~*~~

PAMIĘTAMY
●●● ●●● ●●● ●●●
Światełka do samego Nieba ...
******★★★♨♨♨♨♨★★★*****
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Tak cicho spada
KARTKA DNIA
Tak cicho ...
Tak cicho z oczu
PŁYNIE ŁZA
Tak cicho ...
Tak cicho słońce
w górze lśni
w błękicie
Tak cicho płyną
WSZYSTKIE DNI BEZ CIEBIE

i siostra śp.Bogusia Czerskiego

+++++++++++++++++++

(*) ** (*) Bóg zabrał Cię do siebie ...
wśród Aniołków brak mu było
Ciebie ...
Lecz szczęśliwa ta droga ...
bo gdzie lepiej ... jak u Boga ...
Śpij kochany Aniołku i śnij ..(*)**(*)

.................)
...............(
............((*))
..........@***@
..........@***@
..........@***@
..........@***@
..........@***@
..........@***@
..........@***@
..........@***@
.......@@___@@

++++++++++++++++++++

Ci, których kochamy nie umierają, bo miłość jest nieśmiertelna.

SMUTEK TO UCZUCIE,
SMUTEK TO JEST ŁZA,
SMUTEK TO CIERPIENIE,
TO NIE JEST GRA.
KOCHANY ANIELE SPOCZYWAJ W POKOJU WIECZNYM.
[*]

Pamiętamy codziennie o Tobie

Halina K.
† † † † † † †
córka śp.rodziny Sułkowskich ,bliska śp. rodziny I.P.W.E.J.W. Walczak, śp. I. Kilos, zn. śp. Z.GLUZA, śp. T. ZIELONKA, śp. E. MAJEWSKI, śp.J. BUDZYŃSKI
*******************
Na wieczny sen odchodzisz już, w zaświatów toń płyniesz przed Najwyższy Tron. Wezwał Cię tam ziemski przeznaczenia głos. A nam serca płaczą, żalem i rozpaczą, bo idziesz w krainę skąd nie wrócisz już…... Spoczywaj w pokoju wiecznym Aniele Wojtku.
***************
Światełko pamięci (*)(*)(*).

I choćby pogasły
wszystkie światła ...
nie pozwól
zasnąć nadziei ...
bo gdzieś na dnie
tej ciemności
jest płomień ...
którego
nie zgasi
żaden wiatr ...

........................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.???????????
.......(""""").......
....???????????...........
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

MOJEJ ZMARŁEJ DZIEWIĘCIODNIOWEJ CÓRECZCE
Gdzieś w zaświaty,
poza daty,
ponad byty tak doczesne,
w nieskończoną jasną przestrzeń
- przez straszliwe śmierci wrota:
już odeszłaś córko moja...

Nie zdążyłem Cię przytulić,
nawet dotknąć, pocałować...
Zamiast Ciebie - grób ponury,
i ogromny żal do Boga...
Autor: Jarosław Jantarski