Dziś ostatni dzień roku. Taki dzień to czas zadumy przemyśleń nad upływem czasu i tego co on nam zabiera a zabiera bezpowrotnie najcenniejsze,,, Wysyłam Ci Tatusiu Światełko pamięci , niech wiecznie płonie,,

˜”*°•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•°*”˜
    ◕◕═════♣♣═════◕◕
    ŚWIATEŁKA WIECZNEJ PAMIĘCI
        ˜”*°•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•°*”˜

Boże, który nam rozkazałeś
miłować wszystkich ludzi jak braci i siostry,
a nie zniosłeś tego rozkazu względem tych,
których śmierć z tej ziemi zabrała,
wszyscy bowiem żyjemy w Tobie,
wszyscy kiedyś połączymy się wspólną wiarą i miłością Twoją
i wszyscy w Tobie zjednoczymy.

O! Dopomóż nam, Boże miłosierny,
abyśmy wszyscy i zawsze ku temu zjednoczeniu dążyli
i wszystkim bliźnim braciom naszym,
żyjącym radą i dobrym przykładem,
a zmarłym modlitwą i zasługą z dobrych uczynków naszych
z miłością dopomagali.
Nie odrzucaj, o Panie, tej modlitwy naszej,
a przez nieskończone miłosierdzie Twoje,
przez Mękę i śmierć Jezusa Chrystusa,
Zbawiciela i Odkupiciela naszego,
zmiłuj się nad duszami w Czyśćcu zatrzymanymi,
które jeszcze dla grzechów swoich, za które pokutować muszą,
wejść do chwały Twojej nie mogą.

Ześlij im Ducha Twego Pocieszyciela,
aby je światłem i łaską Twoją oświecił,
w nadziei Twego miłosierdzia umacniał
i za przyczyną Przenajświętszej Maryi Panny
i wszystkich Świętych Twoich,
tudzież świętego Kościoła Twojego
i nas wszystkich, niegodnych sług Twoich,
którzy za nimi zlitowania Twego błagamy,
do Królestwa chwały Twojej wprowadzić je raczył.

Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie,
a światłość wiekuista niechaj im świeci,
niech odpoczywają w pokoju.
Amen
Zapalam Ci Tatusiu Światło pamięci niech wiecznie plonie i modlitwę ,,,

Wszystkim, którzy odeszli
Na cmentarz przyszłam, stanęłam w zadumie,
Me serce płakało przed Stwórcą jak umie.
Z głębi swej duszy wylałam błaganie;
Przyjmij modlitwę tę prostą; o Panie!
Błogi spoczynek w wiecznym spokoju,
Uczyń dla wszystkich zmarłych od wieków.
Nie ma u Ciebie trudu ni znoju,
Bólu, cierpienia, ani pośpiechu,
A wieczne życie Ty dajesz tam duszom.
Nam pozostało nad grobem płakanie.
Pieśni żałobne niech serca poruszą,
I do modlitwy przywiodą nas. Amen.
Zapalam Światełko Pamięci

Tak bardzo mi Ciebie brakowało na Świętach Drogi Tatusiu, ale byłam przy Tobie pamięcią i jestem nadal i zawsze będę. Wysyłam Ci wiecznie płonące Światełko oby rozświetlało nam drogę do Ciebie a Twoja do Nieba,,,

Dzisiaj 2 dzień Świąt Bożego Narodzenia, wysyłam Ci Światełko Pamięci i Modlitwę, prosząc Narodzone Dziecię o pomoc dla Ciebie Tatusiu i dla siebie. Niech Narodzone Dziecię podniesie swoją rączkę i nam błogosławi , nam ludziom i całemu Światu

Bożonarodzeniowe Światełko Ci wysyłam Tatusiu, zawsze pamiętam i pamiętać będę ... Niech Narodzony Jezus Błogosławi nas wszystkich i strzeże

Dla Ciebie Tatusiu na wigilijną noc

Noc Bożego Narodzenia

Bożego Narodzenia noc wśród nocy grobów,
Wysoko świeci jasna gwiazda betlejemska,
Błyszczy na śniegu, coraz bliższy, bardziej ziemska,
Osioł i wół żują sen nocy zimowej u żłobu.


Między osłem i wołem wróbli świergotanie
Wesołe, chwila, gdy opuszczając niebiosy
Góry ziemi łagodnie klękają na sianie
Przed tobą, dziecko ludzkie, zrodzone tej nocy.


Zniosą ci barwy ziemi, wszystkie świata mowy,
Dziecko ludzkie, leżące na sianie stajenki,
Gdzie zlatują się ptaki, by jeść z twojej ręki
Maleńkiej, i gdzie puszy się gołąb tęczowy.


Tak życie, rozjątrzone przez śmierć i przez nędzę,
Rozszerza się w swej głębi posępnej milczeniu
I aby nic nie stracić, snuje z siebie przędzę
I określa rzecz każdą we własnym jej cieniu,

Wypruwa z niej kształt mowy i smak wydobywa
Nieznany, smak anielski oszczędnego chleba,
Którego okruszyny jak ptakom niebieskim
Rzuca nam w lód okuta, twarda rękawica.


Głód wynosi ku niebu te pokarmy ziemskie,
Treść ich umrzeć nie daje, ale nie nasyca.
W tę noc ma wszystko cichą przejrzystość księżyca,
Jak w baśni rzeczy nic nie wiedzą o ciężarze.


Ciemność liże nam dłonie jak dobra wilczyca
I ciepły blask od ognia pada nam na twarze.
Patrz! gołąb śniegu rozleciał. Ma tęczę na szyi.
To radość grucha ku nam, nocy zimowej dziecię.


Ciężko stąpa wół płowy, którego jeszcze nie zabili
Ludzie zbrojni, blask gwiazdy jego garb oświecił.
Osioł cień rzuca kłapouchy na śnieg biały,
Jak zamorska roślina, jak olbrzymi łopuch,

I klon, który od śniegu jak od głodu opuchł,
Rusza się, żyje! jakby mu ręce liści zmartwychwstały.

W sercu,myślach we wspomnieniach
Tato
ciebie już tu nie ma
w ciemnym leżysz grobie
z oczu łzy spływają
smutku gorzkie krople
w sercu mym nadzieja
tli się taka mała
ociera łzy...
prosi...
bym już nie płakała
Szepcze że nasza rozmowa
wciąż będzie trwała
chociaż ciałem nieobecny
w mej duszy zostałeś
i w każdej sekundzie
życia mego tchnienia
będziesz tak jak dawniej
w nim ciągle obecny...

Ciebie Tatusiu:

...Życie choć piękne tak kruche jest
Wystarczy jedna chwila by zgasić je
Życie choć piękne tak kruche jest
Zrozumiał ten kto otarł się o śmierć ...



Śmierć stawia nas w obliczu bezsilności,
która nas obezwładnia i zabiera w nieznane.
A kiedy pojawia się kradnąc ukochaną osobę,
przeszywa serce bólem i odznacza w nim swoje
piętno, które przypomina nam stale jacy
jesteśmy wobec niej bezsilni.
Śmierć zawsze przychodzi nie w porę,
czasam rano czasem wieczorem, ale zawsze
wtedy, gdy się jej nie spodziewasz.
Żyj swoim rytmem, pamiętaj o śmierci.



Człowiek umiera... Znowu za szybko!
Człowiek umiera... Razem z nim wszystko..
Tylko wspomnienia po nim zostają,
Które wciąż mgliste z czasem się stają,
Których tak wiele, jednak za mało...
Znowu za szybko wszystko się stało!
Czasu nie było na pożegnanie...
Teraz zostało tylko płakanie.
Teraz ten smutek w garści Cię trzyma,
Trzyma za szyje, dusić zaczyna...
Póki ktoś żyje, to go kochamy,
Lecz to po śmierci go doceniamy.
wtedy widzimy jaki był cenny,
Wtedy ogarnia smutek brzemienny,
Wtedy to rozpacz, wtedy tęsknota,
Jakże naiwna życia prostota.....
Wtedy wyrzuty nami władają,
Wtedy uczucia hołdy składają...
Wtedy za późno na przeprosiny,
Jedno, co możemy - wciąż się modlimy...
Pamiętam o Tobie Kochany Tatusiu i nigdy nie zapomnę dopóki żyję, pewnie wkrótce się zobaczymy i sobą znów nacieszymy,,, Kocham Cię,,,