Synku, pomóż nam...
Dlaczego jedna wiadomość (przecież dla innych tak bardzo radosna i wyczekiwana) potrafi zburzyć nasz z trudem odbudowywany świat?
Dlaczego musimy się czuć tak, jakbyśmy byli dla Niego zupełnie obojętni i nieważni, jakby gdzieś ta cała Jego Miłość "wyparowała"?
Już nie wiem, co mogę zrobić, aby sobie na Nią zasłużyć...
Od wczoraj serce mi pęka, bo nie potrafię zrozumieć tego świata. Nie potrafię zrozumieć naszego Ojca, który w moim ludzkim wyobrażeniu, tak wszystkim nierówno dzieli...
Dlaczego mam wrażenie, że inni Go proszą i otrzymują, a my...jak grochem o ścianę, bez echa, bez odzewu...
Tak bardzo brakuje nam normalności...
Słoneczko nasze,wiemy, że nas rozumiesz... I jeśli możesz Go oglądać twarzą w twarz - wstaw się za nami, bo nie wiem, ile jeszcze zdołamy wytrzymać...

Kochamy Cię bardzo, nasz Promyczku i ogromnie tęsknimy...
Buziaczki najsłodsze dla Ciebie.

Słowa nie wyrażą cierpienia,łzy nie umniejszą bólu,słońce nie rozjaśni twarzy,nic już nie będzie takie jak było.
(*)(*)(*)(*)

PAMIĘTAM I*II*II*I




córka Tadeusza Olszaka

Może nie wszyscy ludzie
muszą być z nami na zawsze..
Może są w naszym życiu tylko gośćmi..Spełniają swoją rolę
szybciej niż inni...
Odpoczywaj w pokoju...
Odszedłaś tam do góry nad nami!
Ale w sercu Naszym na zawsze
będziesz Aniołku!!!

...serce pęka, oczy są suche-brakuje w nich łez...
Dusza się rwie do ciepłych rąk, uśmiechu...
chce czekać na powrót, przytulić, patrzeć długo w kochane oczy, słuchać, mówić...
Tylko cisza została, ta okrutna pusta cisza....

Syneczku nasz ukochany...
Tak ogromnie tęsknimy...

Patrzę na płomień tlący się w zniczu.
Smutek i żal się we mnie budzi.
Spoglądam w niebo i zadaję pytanie:
„Dlaczego Boże, zabierasz dobrych ludzi?”

Zabierasz tych, co mają serca szlachetne.
A ci bez niego po ziemi stąpają.
Dlaczego śmierć musi rozdzielać tych...
którzy tak bardzo się kochają.