Tęsknię Bułeńko ....

kiedy zapłaczesz ..będę obok ciebie, jestem twoim aniołem czy tego jeszcze nie wiesz? jesteś wszystkim co mam ... a ja jestem wszystkim co ty masz. Kiedy będą prześladować cię złe sny ....ja będę obok ciebie.... pokonamy je razem.Kiedy nic się nie układa powiedz a ja złoże wszystko na nowo a kiedy zwątpisz, że światełko już się nie zapali ja zapalę je dla ciebie...nawet jak wydaje ci się ze twój świat się wali nie odejdę będę obok ciebie dopóki Pan Bóg nie wezwie mnie do siebie i powie że misja skończona.........

http://adrianrogowski.pamietajmy.com.pl/

Jasnymi skrzydłami motyla
w świat biegł po kwietnej błoni
całe Jego życie to chwila…
lecz jakże długi żal po nim…

♧♧♧♡♡♡♡♡♡♡★★★Serce zasnęło..,już się nie obudzi..
Dusza uleciała do góry,wysoko ponad chmury..
Ujrzała złotą Bramę i Młodą Jasną Skrzydlatą Damę..
Przekroczyła próg..nowe Życie rozpoczęła..
A Brama się za Nią zamknęła..
Już nigdy w przeszłość nie powróci..
Bo pierwszego Życia..
Nikt Jej nie przywróci

....★★★♡♡♡♡♡♡♡♡
******★★★♨♨♨♨♨★★★*******
♥Śpij słodko TOMECZKU...(*)(*)(*)
Światełka Wiecznej Pamięci ,do samego Nieba.ANIOŁKU..[[*]]
Spoczywaj w Pokoju.....(|*|)♥
*****★★★♨♨♨♨♨★★★*****

(+)nie zrozumiem chyba nigdy,
dlaczego tak się dzieje,
że Tych,Których Kochamy,
tak szybko odchodzą...
za wcześnie....
za wcześnie......
za wcześnie.....(+)
*****★★★♨♨♨♨♨★★★*****♧♧♧

…im dłużej nie ma Cię tu, tym szybciej spotkamy się Tam…

Dla Ciebie Tomciu światełka do samego Nieba [*****]

Nie mówcie, tym
którzy stracili
ukochanych,
że „czas zagoi rany",
nie mówcie, że
„oni już nie cierpią”
Najlepiej nie mówcie nic...

Czas,
tych ran nie leczy.
Pozostają,
bo śmierć ukochanych
jest też trochę,
śmiercią nas samych:
coś w nas umiera.
Żyjemy ,ale nic,
nie jest tak,
jak było przedtem,
już nie jesteśmy
tacy sami...

ks. A. Boniecki...


http://adrianrogowski.pamietajmy.com.pl/

którzy stracili
ukochanych,
że „czas zagoi rany",
nie mówcie, że
„oni już nie cierpią”
Najlepiej nie mówcie nic...

Czas,
tych ran nie leczy.
Pozostają,
bo śmierć ukochanych
jest też trochę,
śmiercią nas samych:
coś w nas umiera.
Żyjemy ,ale nic,
nie jest tak,
jak było przedtem,
już nie jesteśmy
tacy sami...

ks. A. Boniecki...



http://adrianrogowski.pamietajmy.com.pl/