Jaśniutkie światełko dla Ciebie Aniołku posyłam do nieba, pamiętam (***).

Namaluję dla Ciebie białą łódkę
Popłyniemy nią daleko
Pożegnamy się ze smutkiem

I będziemy podziwiali
Te niebiańskie krajobrazy
I będziemy się cieszyli
Że jesteśmy wszyscy razem


Białym puchem nas otuli
Mgła co gościem jest nad ranem
Łąki piękno nas zachwyci
Kolorowym swym dywanem


Pobiegniemy dalej razem
Z wiatrem porwiesz nas do góry
Pofruniemy tak szczęśliwi
Odpoczniemy z brzegu chmury
Mama tata wszystkie dzieci

Śpij maleńki [*]

Tomaszku buziaczki i światełka posyłam dla Ciebie do nieba((**))((**))

„Ci, których kochamy nie umierają nigdy, bo miłość, to nieśmiertelność”

Tomeczku, najjaśniejsze światełko pamięci dla Ciebie [*]

Poniedziałkowe światełko mej pamięci Aniołeczku (*)(*)

Poniedziałkowe światełko mej pamięci Aniołeczku (*)(*)

Pater noster, qui es in caelis, sanctificetur nomen tuum, adveniat regnum tuum, fiat voluntas tua sicut in caelo et in terra. Panem nostrum quotidianum da nobis hodie; et dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris, et ne nos inducas in tentationem, sed libera nos a malo. Amen.

Siostrzeniec Ś.P Marii Godlewskiej

Pamiętam...na cały dzionek...[*][*][*]

Zycie jest jak podroz pociagiem,
wsiadamy w pierwszy pociag jadac w nieznane,
podrozujac poznajemy nowe miejsca,
zastanawiajac sie nad celem swojego zycia,
kazda nowa stacja to nowe doswiadczenie,
przesiadajac sie z pociagu na pociag,
wybierajac inna droge, lepsza?
dokad dazymy? co chcemy osiagnąć?
jaki jest cel naszej wedrowki?
na to musimy znac odpowiedz...
czasami nawet bywa ze pociag nie przyjedzie,
zanim pociag sie zatrzyma na ostatniej stacji,
zastanow sie czy chcesz jechac w nieznane...
To jest wędrówka w poszukiwaniu Ciebie Tomaszku(*)
Przytulam w poniedzialkowe popoludnie...Renia...Wiolu dziekuje***