"Dla Tych
Którzy odeszli
w nieznany świat,
Płomień na wietrze
Kołysze wiatr"
*
Mój mały Aniołek..

............((
..........( , )
........((***))
........((***))
......(((*****)))
*

Bądź częścią mnie
Bądź moim snem
Promieniem który zsyła dzień
Lekarstwem na mój każdy ból
Bądź zawsze tam gdzie i ja
Tam gdzie ja
Tomaszku....(*)
Wiolu bardzo goraco pozdrawiam Renia

``````(
`````))
`````( (
`````) )
````( ( ,))
```( (( ,))) )
`````[IIII]
```[ø¤°ღ°¤ø]
```[ø¤°ღ°¤ø]
```[ø¤°ღ°¤ø]

~~~~~~~~~~~~~~~
```````POKÓJ```````
``TWOJEJ```DUSZY``
~~~~~~~~~~~~~~~

miliony światełek wprost na Twoją chmurkę (*)(*)(*)

Pamiętam ((*))

Siostra śp. Marcina Malara

Nie wiem czy życie jest silniejsze od śmierci, ale miłość była silniejsza od obu

Jesienny wiersz dla Ciebie Tomaszku i światełka mej pamięci Aniołku (***).

"Ostatnie zwiędły kwiaty..."

Ostatnie zwiędły kwiaty, zważone kasztany
Sieją po szarej drodze liście złotordzawe.
Brunatnym skib kożuchem nakryły się łany
I ziemia żegna krasę swą, jak starość sławę.

Wiatr przegania po polach siwych mgieł tumany,
Zmarłe lato w zmierzch wiozą chmury niełaskawe,
A staw w zwierciadle wody do snu kołysanej
Tę charonową piękna odbija przeprawę.

I gdy w gałęziach nagich trwogą krzyczy ptactwo,
W smutku pory znajduje duch powinowactwo
Własnej doli i spada nań brzemię żałoby.

Jak pielgrzym o głaz twardy wspomnień się potyka,
Lecz jeśli się pochyla, to li do rzemyka,
By ciaśniej opiąć sandał na drodze przez groby.

( Leopold Staff )

Śmierć stawia nas w obliczu bezsilności,
która nas obezwładnia i zabiera w nieznane.
A kiedy pojawia się kradnąc ukochaną osobę,
przeszywa serce bólem i odznacza w nim swoje
piętno, które przypomina nam stale jacy
jesteśmy wobec niej bezsilni.

Tomusiu Anioleczku najslodszy kolorowe swiatelko dla Ciebie na ten pochmurny dzien [*]