Jest miejsce, dokąd listy nie dochodzą,
Gdzie tylko myśli i modlitwy błądzą.
Tam idę, żeby w zadusznym skupieniu
Ulżyć modlitwą zmarłym w ich cierpieniu.
Tyle jest jeszcze pytań nie zadanych
I opowieści nie dopowiedzianych....
W zimnym kamieniu śpią snem nieprzespanym
I może tęsknią za słonecznym ranem?
Nie mogę odejść nie zamieniąc słowa
W ciszy, o której mówią,że grobowa.
Nim wiatr ostatnie znicze pozagasza
Powiem dziękuję, proszę i przepraszam.
Jest miejsce dokąd listy nie dochodzą,
„Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą”.

W DNIU 1 LISTOPADA MODLIMY SIĘ I WSPOMINAMY...TYCH CO ODESZLI, TYCH KTÓRYCH JUŻ NIE MA MIĘDZY NAMI...TOMCIU..(*)

W swietle lampki nagrobnej uwieziony jest czas...
Ten, który mija nieuchronnie i ten, który nieustannie przyplywa.
W cieple migocacego plomienia zamknieta jest pamiec...
Ta tkliwa w oslonie milosci i ta, w okruchach wspomnienia.
Jestesmy za tymi, co odeszli i przed tymi, którzy przyjda po nas...
A miedzy nami zawsze jest swiatlo wiecznej tesknoty...

------------- )
------------ )░\\
------------/░░\\  　 *
-----------/░,░(
-----------\\░)░/  *
---- .------`Y´------.
----|·--------------·´|
----|█▓█▓▓▓▓▓█|  　 *
----|█▓██▓▓▓▓█|
----|█▓███▓▓▓█|
----|█▓████▓▓█|
----|█▓█████▓█|  *
----|█▓█████▓█|
----|█▓█████▓█|
----|█▓█████▓█|  　 *
--░|█▓█████▓█|░

. MAMA ŁUKASZA B

\\\"...I powiedz ludziom niech przychodzą
Na cmentarz w Lesku i Uhercach
Palenie zniczy nie jest groźne
Chroni od ciężkich chorób serca...\\\"

Najjaśniejsze światełko pamięci

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród ludzi, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.
_______ ×§× ×§× ×§×
_____ ק׌WIATEŁKA)_ק×
___ק×_DO____((_NIEBA__ק×
__ק×________(,)________ק×
_ק×________(,,,)________ק×
_ק×_______,/,|,\\,_______ק×
__ק×_____[_____]___ __ק×
___ק×___[_______]___× §×
_____ק×_[_______]_ק×
___$$$$$$$$______$$$$$$ $$
$$$**********************$$$$
$$$ &&&&&& $$$$$$ &&&&&&& $$$$
$$$$ &&&&&&& $$$$$ &&&&&&& $$$$$
$$$$ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$ $$
_$$ I CODZIENNEJ PAMIĘCI $$$
___$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$ $$
______$$$$$$$$$$$$$$$$$
________$$$$$$$$$$$$$
___________$$$$$$$
_____________$$$
______________$
dla CIEBIE

Każdy Nasz dzień jest pamięcią, każdy dzień tęsknotą, żalem, cierpieniem, ciągłym niedowierzaniem ..aniołki w ten smutny dzień dla nas Światełko niech wam płonie wiecznie :*! DLACZEGO !!

Morze płomieni,grób w kwiaty strojny.
Słowa rozmowy z bliskim z za świata.
A po policzku łza gorzka płynie.
Cicha modlitwa do nieba wzlata.
Przy grobie bliskich słowa modlitwy.
Zapewnień ciche słychać rozmowy.
Że kiedy na nas przyjdzie ta chwila,
to się złączymy w ich świecie nowym.\'\'
Jest początek i koniec musi być.

⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

`ღ```````)`````ŚWIATEŁKA
`ღ``````((`````PAMIĘCI WRAZ
`ღ``````)))````Z MODLITWĄ
`ღ``````(())```DLA CIEBIE
`ღ``````(()))```TOMKU
`ღ``````((()))``W DNIU WASZEGO
`ღ``````[_ღ_]```ŚWIĘTA NIECH
`ღ``````[_ღ_]```ZAWSZE
`ღ``````[_ღ_]```SIE PALI
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

Modlitwa+Światełko=Pamięć!

TOMCIU......

„CI KTÓRZY ODESZLI…”1 LISTOPADA
JUTRO ICH ŚWIĘTO**

Ci, którzy są już w krainie ciszy,
odchodząc kiedyś od nas ciałem,
zostali duszą co wszystko słyszy,
opiekując się nami przez dni całe.

Oni przekroczyli już życia próg,
ten najwyższy, który i nas czeka,
albowiem o tym postanowił Bóg,
że taki jest życia kres człowieka.

Wszyscy kiedyś tam się spotkamy,
bez względu na swoje majętności,
więc to czego w życiu dokonamy,
wróci na sądzie sprawiedliwości.

Nadchodzi dzień Święta Zmarłych,
dzień głębokiej zadumy i refleksji,
bo takie zwyczaje się u nas utarły,
by uczcić pamięć tych, co odeszli.

I choć nosimy Ich w sercu rok cały,
to dzień 1 listopada jest szczególny,
zapalamy ogień pamięci wspaniały,
oddając Im hołd do nieba wspólny.

Łączymy się z Nimi przez światło,
a jego ciepło bije aż do Ich Krainy,
Oni wiedzą, że nam Ich zabrakło
i dlatego mamy takie smutne miny.

Dajmy Im dowody naszej miłości
i łączmy się w modlitwie z pokorą,
a poczują nasze serca z wysokości
i z wdzięcznością wszystko odbiorą.

Kiedy będziemy zapalać światełka
w miejscu, gdzie teraz odpoczywają,
niechaj połączy nas więzi mgiełka,
a ujrzymy jak do nas się uśmiechają.


[*] Światełko pamieci wraz z
cichym szeptem modlitwy dla Ciebie[*]

W tych trudnych dniach nasze zranione serca bolą jeszcze bardziej.
Gorąco pozdrawiam.Małgosia.