A czas płynie…
płynie jak wody wielka rzeka,
milionami kropli,
co spłynęły łzą spod oka.

Smutku i radości łzy
pienią się i kłębią.
W górze niebo błękitem marzeń lśni.
Na dnie cierpień czarna wstęga.
( Czesław Miłosz )

(*)(*)<*><*>(*)(*)<*><*>(*)(*)

ŻYCIE TOCZY SIĘ DALEJ, PO TWOIM ODEJŚCIU...ALE JUŻ INNE....BRAK TEJ RADOŚCI...TRWAJ PRZY TWOICH BLISKICH ...ANIOŁKU...

(*)(*)<*><*>(*)(*)<*><*>(*)(*)

.....................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................([╬╬])
_...............{(____)}
........... ((_,»*¯**¯*«,_))
...*”˜˜”*°•._˜”*°••°*”˜_.•*”˜˜”*°•.
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

pamiętajmy...(*)(*)(*),
bo pamiętać nam pozostało...(*)(*)(*)
★★Bywają w życiu chwile,
których ból daje się zmierzyć,
dopiero po jego przeżyciu...,
wówczas dziwi nas..,
iż zdołaliśmy go znieść...
....★★★♡♡♡♡♡♡♡♡
******★★★♨♨♨♨♨★★★*******

Ci, co odeszli, wciąż żyją w nas. W naszych sercach i wspomnieniach. Zostaną tam przez cały czas. Naszego ludzkiego istnienia.....Wielkanocne światełka pamięci [*][*][*]...Kilka dni będę nieobecny , przepraszam ...... Dziękuję za stałą pamięć o Ewelince.

*

Kiedyś przyjdzie ten dzień
ta chwila która nastąpić musi .
Do Pięknej Krainy Nieznanej
poprowadzi nas Anioł
co przez życie tu z nami był .

Z zadumą
ze wspomnieniem
zapalam światełko pamięci.
.............)
............((
..........( , )
........((***))
........((***))
......(((*****)))
***************

W mej pamięci i modlitwie [']['][']

Córka śp. STEFANA DUDZIK

bliska śp.J.M.P. Niteckich
śp.J.B. Fac,śp. W. Ogiela
zn.śp. U. Rożnowskiej.



*~___
*~____
*~_____)
*~____(‘)
*~____((‘)
*~____(‘))
*~___@@@_
*~___@@@_
*~___@@@_
*~___@@@_
*~__________
*~_ŚWIATEŁKO
*~_PAMIĘCI

Czemu pod szronem
Jeden kwiat ginie
Gdy z drugim słońce się pieści
Czemu na świecie w jednej godzinie
Tyle się szczęścia i bólu mieści...
..._____ * . * .. **
.. * . ( *** /) * .*.
.* . * ( (_)/ ) * *
.* . * (_ /| _) . *.
.* . * . /___ *
*. * . * . * . . *
* .. * ..* .. *.. *

Pamiętam Aniele
♥ ๑۩.۩๑♥ (*) ♥๑۩.۩๑♥ (*) ♥๑۩.۩๑

Najdłuższe rozstanie, po którym się żyje jakby serce pękło i nic się nie stało.

— Jan Twardowski