I gdzie,
i dokąd Cię zabrano z domu,
w którym wszędzie
Rąk Twoich pozostały ślady?

(*)

kocham tęsknię i myślę o Tobie synku......

Trudno jest się pogodzić z rzeczywistością.
Mamy wrażenie, że ból jest silniejszy od nas samych.
Nie potrafimy się pogodzić.
Zdjęcia tworzą archiwum…od którego nie możemy się oderwać…
Nic nie jest w stanie zapełnić pustki jaka powstała…
Nie ma na świecie słów, które mogą wyrazić jak wielki jest ludzki żal w obliczu odejścia bliskiej nam osoby.
Najtrudniej pogodzić jest się z tym, że zostają tylko wspomnienia.
Ale właśnie dzięki tym wspomnieniom i przeżytych wspólnie lat, to jest to, co nikt i nic nam nie odbierze…
Tylko my musimy się na nowo uczyć żyć… bo cząstka nas też odeszła…

(*)

O czemu? zadaje Ci pytanie
Czemu o czemu? miłościwy Panie,
Wirusem śmierci zaszczepiasz
nasze dzieci ukochane
Czyz mało Ci dusz Panie?...

[♥]

\"Świadomość, że gdzieś ktoś istnieje, kto ciebie rozumie mimo odległości lub niewypowiedzianych myśli, przemienia tę ziemię w kwitnący ogród\"



Śpij
I niech Twój
Anioł Stróż
Ma Ciebie
W Swej opiece

I kołysankę wieczną
Niech śpiewa
Ci
A Ty
Słodko śpij....





TATA IZABELLI W.

\"A BIEDNEJ, TĘSKNIĄCEJ MATCE,
SERCE WYDARŁ Z PIERSI,
I ŻYĆ ROZKAZAŁ NA ZIEMI,
CHOĆ DUSZA TAK BARDZO CIERPI...\"

dobranoc (♥)

Miłość wybiera sobie małe miejsce, które rozjaśnia; wszystko pozostałe jest w jej cieniu (J.H.Pestalozzi)

JAŚNIUTKIE ŚWIATEŁKO NIECH ZAWSZE PŁONIE ANIOŁKU ((*)).

Dobranoc maleńki

\"Wszystko to, czego dotknie miłość, staje się nieśmiertelne...\"

Najpiekniejsze światełko dla Ciebie Aniołku na jutrzejszy smutny dzień i kolejne podczas mojej nieobecności... Sercem i myślami jestem z Twoimi najbliższymi...


*Kilka dni przed rocznicą odejścia Izuni stwierdzam, że piekło jest tutaj, na ziemi. I tak trudno uwierzyć,że to już tyle dni, tygodni, miesięcy bez Niej.
To rok pełen pytań bez odpowiedzi.. Żalu i tęsknoty, której nie da sie opisać. myślałem, że jestem przyzwyczajony do bólu. Pomyliło mi się. Nie jestem. Każdy dzień to walka, to ból i zal, że to właśnie dotknęło moje dziecko, że jej tu na ziemi nie ma, za to ja jestem... Bywają dni kiedy myślę rano \"jak dotrwać do wieczora, kiedy wreszcie skończy się ten dzień?\"
Wiem, że nie tylko ja zadaje sobie takie pytanie..
I tylko dlatego jeszcze się czasem uśmiecham, bo mam z nią 10 miesięcy wspomnień, przepełnionych radością, miłością..
To moje NOWE życie, życie po stracie, jakże inne od wcześniejszego...
Maks