Na zawsze pozostaniesz w sercach tych
którzy Cię kochają.

.......................)
......................(,))
....................(((,)))
...................((((,))))
....................(((,)))
..................•×*￨*ו..
.................*•.¸_¸..•*
.................*•.¸_¸..•*
.................*•.¸_¸..•*
.................*•.¸_¸..•*
___(◙)(◙)(◙) _____ (◙)(◙)(◙)
_(◙) ______ (◙) _ (◙) ______ (◙)
(◙) __________ (◙) _________ (◙)
(◙) _______________________ (◙)
_(◙) _____________________ (◙)
__(◙) ___________________ (◙)
____(◙) _______________ (◙)
______(◙) ___________ (◙)
________(◙) _______ (◙)
__________(◙) ___ (◙)
______________(◙)

Odpoczywaj
.•°*”~?.•°*”~?.....w pokoju
.•°*”~.•°*”~.•°*”~.•°*”~.•°*”

ZABRALI CIĘ ANIOŁOWIE
JEDNYM Z NICH BYŁEŚ PRZECIEŻ
I SKOŃCZYŁEŚ SWĄ MISJE,
NA NASZYM MAŁYM ŚWIECIE
A TERAZ PROMIENIEJESZ
W KRAINIE WIELKIEJ ZORZY,
A GDY NADEJDZIE PORA -
- TY WŁAŚNIE DRZWI OTWORZYSZ
MAMIE I OJCU TWEMU,
KAŻDEMU MÓWIĄC : "ZOSTAŃ".
BO TU JUŻ NIE MA CIERPIEŃ,
ŁEZ,SMUTKU ANI ROZSTAŃ.....

"Żegnając się z matką"

Jak do Ciebie będę pisał
pochylony nad sobą w żalu.
Serce chłodne świeci jak kryształ
i choć wczoraj się z Tobą rozstałem,
jak Ci słowo do dłoni podam
badający uparcie ciemność,
skoro mówisz: lekka jest młodość
chociaż ognia bukiet nad ziemią,
skoro mówisz: ciałem człowieczym,
trzeba schodzić nisko, najniżej,
bo radosna w locie tym wieczność
jest kołyską zrodzoną na krzyżu.
Jak Ci sercem odpowiem jak źródłem
wykuty głosem śpiewnym,
kiedy tłum przerażonych jaskółek
niosę po ręce lewej,
jak mych ust niewyczutych graniem
mam zawołać bohaterski i bliski,
gdy po mej ręce prawej
drży ojczyzny pogięta kołyska
i piosenka wieczorna leży
jak owocu zniszczone grono,
dalej niebo, dom mój i księżyc
opuszczony jak Ty i młodość.

;( tęsknimy [*]

A Ci co zostali, niech nie płaczą bez końca.
A Ci co zostali, niech patrzą w stronę słońca.
A Ci co zostali, niech zawsze pamiętają ,
że w niebie u Boga już swoje miejsce mają...

Odszedłeś tak szybko,
Chciałabym wierzyć,
że po prostu się ukryłeś.
Bo nawet bez pożegnania!
Ty przecież nie wiedziałeś,
Do końca wierzyłeś,
że świat z otwartymi ramionami
wyczekuje nadal na Ciebie.

Odszedłeś tak szybko,
nie zdążyłeś nawet
posmakować życia,
a już za niebieskie bramy
przez pomyłkę zostałeś wezwany.

Odszedłeś tak szybko.
Teraz spoglądasz na nas z góry
być może szczęśliwszy
bez trosk,
od zmartwień wolny.
Pełen nadziei przeświadczony
spoglądam w niebo i w Twoją stronę.

Odszedłeś tak szybko,
lecz wśród nas ciągle żyjesz,
tylko jakby ciszej,
nic do nas już nie mówisz.
Jedynie w pamięci:
potok Twoich słów,
potok Twoich gestów
za gardło mocno ściska,
a w sercach na zawsze
zasili całą rzekę.

Odszedłeś tak szybko
i jakby niepotrzebnie,
a może to wszystko
ma jakiś głębszy sens.
Ufam, że kiedyś poznamy odpowiedź.
Może Ty sam nam o tym powiesz.

"Bo umrzeć to zbyt mały powód,żeby przestać kochać"