Śmierć gwałtownie przerwała
nitkę twego życia.
Oderwała od bliskich
tak kochanych ludzi.

Leżysz tam w ciemnym grobie
czekając na chwilę
gdy znów spotkasz się z nimi,
Bóg cię ze snu zbudzi.

Dziś na grobie ogarek
świecy tli się mały,
płyną słowa modlitwy.
Oni cię kochali.

Proszą Boga by dał ci
spokój i wytchnienie.
Zmazał grzechy, wybaczył
i dał ci zbawienie.

W ich pamięci zostaniesz,
sercach co kochały.
W szczerych słowach modlitwy
za ciebie szeptanych.

Śmierć,
to słowo,
które bolesny cios zadaje
kończy się życie
kończy się świat...
tylko pustka
tylko żal w duszy zostaje
a w sercu wieczny ślad.
Teraz drogami Boga Ojca kroczysz
na polanach boskich biegasz
na nasze zło przymykasz oczy
smutno nam, ze Cię z nami nie ma
My z nadzieją w sercach czekamy,
że kiedyś na pewno się spotkamy..

(*)(*)(*) ;*

Światełko Wiecznej Pamięci
() () () () () () () () () ()
[] [] [] [] [] [] [] [] [] []

Na zawsze pozostaniesz w sercach tych
którzy Cię kochają.

.......................)
......................(,))
....................(((,)))
...................((((,))))
....................(((,)))
..................•×*￨*ו..
.................*•.¸_¸..•*
.................*•.¸_¸..•*
.................*•.¸_¸..•*
.................*•.¸_¸..•*
___(◙)(◙)(◙) _____ (◙)(◙)(◙)
_(◙) ______ (◙) _ (◙) ______ (◙)
(◙) __________ (◙) _________ (◙)
(◙) _______________________ (◙)
_(◙) _____________________ (◙)
__(◙) ___________________ (◙)
____(◙) _______________ (◙)
______(◙) ___________ (◙)
________(◙) _______ (◙)
__________(◙) ___ (◙)
______________(◙)

Odpoczywaj
.•°*”~?.•°*”~?.....w pokoju
.•°*”~.•°*”~.•°*”~.•°*”~.•°*”

ZABRALI CIĘ ANIOŁOWIE
JEDNYM Z NICH BYŁEŚ PRZECIEŻ
I SKOŃCZYŁEŚ SWĄ MISJE,
NA NASZYM MAŁYM ŚWIECIE
A TERAZ PROMIENIEJESZ
W KRAINIE WIELKIEJ ZORZY,
A GDY NADEJDZIE PORA -
- TY WŁAŚNIE DRZWI OTWORZYSZ
MAMIE I OJCU TWEMU,
KAŻDEMU MÓWIĄC : "ZOSTAŃ".
BO TU JUŻ NIE MA CIERPIEŃ,
ŁEZ,SMUTKU ANI ROZSTAŃ.....

"Żegnając się z matką"

Jak do Ciebie będę pisał
pochylony nad sobą w żalu.
Serce chłodne świeci jak kryształ
i choć wczoraj się z Tobą rozstałem,
jak Ci słowo do dłoni podam
badający uparcie ciemność,
skoro mówisz: lekka jest młodość
chociaż ognia bukiet nad ziemią,
skoro mówisz: ciałem człowieczym,
trzeba schodzić nisko, najniżej,
bo radosna w locie tym wieczność
jest kołyską zrodzoną na krzyżu.
Jak Ci sercem odpowiem jak źródłem
wykuty głosem śpiewnym,
kiedy tłum przerażonych jaskółek
niosę po ręce lewej,
jak mych ust niewyczutych graniem
mam zawołać bohaterski i bliski,
gdy po mej ręce prawej
drży ojczyzny pogięta kołyska
i piosenka wieczorna leży
jak owocu zniszczone grono,
dalej niebo, dom mój i księżyc
opuszczony jak Ty i młodość.