Promyczek dla Ciebie i moja pamięć w modlitwie...

Gdzieś daleko i bardzo wysoko,
gdzie zwykły śmiertelnik nie stąpa tam nogą
gdzie spokój, harmonia i natury zew,
gdzie słychać szum drzew i ptaków śpiew,
wschód słońca pada na twarz,
wypełnia twą duszę, którą ciągle masz,
Wydaje się tobie, że te uczucie już znasz ale,
ono wcale nie jest ci znane.
Chociaż było pisane i pisane też jest nam,
tak że wszyscy się spotkamy, więc nie będziesz już sam. (nie będziesz)
Spotkasz ludzi których tak bardzo kochałeś,
choć lata nie widziałeś nadal kochać nie przestałeś.
Teraz leżysz na plecach, spoglądasz na błękitne niebo,
serce dotyka serca, nie ma szczęścia, nie ma pecha,
nikt się nie złości, nikt nie docieka.

Człowiek obok człowieka z nurtem płyną jak rzeka,
połączeni w jedną całość na samym szczycie góry (Mekka)


Jestem tego pewny,
w głębi duszy o tym wiem,
że gdzieś na szczycie góry,
wszyscy razem spotkamy się.
Mimo świata który,
kocha i rani nas dzień w dzień,
gdzieś na szczycie góry,
wszyscy razem spotkamy się ;-)
─═══♦»❤«♦══──═══♦»❤«♦══─

Odszedłeś tak nagle, że ani uwierzyć, ani się pogodzić.

─═══♦»❤«♦══─TOMUSIU─═══♦»❤«♦══─


M.JARECCZKA PYRSAKA

Gdyby mogły zmienić coś nasze łzy,
gdyby mogły Was nam przywrócić,
nie powstrzymywalibyśmy ich,
to nie byłoby trudne.
Płaczemy każdą myślą,
wspomnieniem,modlitwą,
każdą chwilą...

..........)
.........(,)
......._\'\\!/\'_
.......(\"\"\"\"\")
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

Dobranoc Tomku.
Śpij spokojnie:((*)(*)(*)

ANIELE... mój...

kiedy Two­je skrzydła
do bram nieba Cię uniosły,
kiedy mnie opuściłeś....
opuściłeś...ziemię
ser­ce z roz­paczy pękło.
W każdej je­go cząstce
za­gubionej, między
niebem a...ziemią
nadal...nieustającym
pięknem jesteś....
Czas nie zmienia...nic,
smutek..łzy...cierpienie.
Życie bez Ciebie,
to prze­nikający ból...
dusza łza­mi otulona
szu­ka ukojenia,

Aniele mój...
opuść skrzydła...
proszę...wróć....


wiem...w niebie Two­je miej­sce, ale...tak bardzo...tęsknię

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

ŻYCIE BEZ CIEBIE JEST CHWILĄ CIERPIENIA...
WŚRÓD STRAT....
WIDZIMY JAK NIEUBŁAGANIE...
PĘDZI CZAS...
ILE ŻALU I MIŁOŚCI SIEDZI TERAZ W NAS...

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

WIECZORNE ŚWIATEŁKO ZAPALAM DLA CIEBIE TOMECZKU
─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

ŻYŁEŚ TYLKO CHWILĘ
A BRAKOWAĆ CIĘ BĘDZIE
PRZEZ WIECZNOŚĆ…(*)

*````````````(
*````````````))
*```````````(*(
*```````````)) )
*``````````( (*)))
*`````````(((* ) ) )
*`````````( ((* ) ))
*``````````((* ) ))
*``````````{▒▒▒]``
*````````[▒▒▒▒▒]``
*````````[▒███▒]``
*````````[▒███▒]``
*````````[▒███▒]`
*````````[▒███▒]`
*````````[▒▒▒▒▒]``


Kochać Cie było łatwo,
zapomnieć nie możliwe...(*)
Nawet gdybym chciała
wykrzyczeć głośno swój ból,
to i tak to nic nie da,
więc łzy płyną cichutko...
choć i one nic nie zmienią…

[*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*]

Modlitwa i światełko Pamięci

[*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*]

Tumidajewicz

____________♥_____________
•♥• ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯•♥•
Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…
____________♥_____________
•♥• ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯•♥•

Jaśniutki promyczek dla Ciebie Tomku....❀ڿڰۣڿ❀ڿڰۣڿ❀
PS.
Dziękuje z całego serca, Wam Wszystkim Kochani za zapalone światełka i piękne wpisy dla mojej kochanej córeczki Katrin. Za pamięc każdego dnia podczas mojej nieobecnosci. To takie miłe i podpierające na duchu, ta świadomość że są ludzie bliscy twemu sercu i bolesci. Bo my tworzymy chyba wspólnie „Wielka Rodzinę“ połączona tym samym; strata najbliższych... Serdecznie pozdrawiam,Ricarda.

Siedzę wieczorem i myślę o Tobie,
gwiazdy już gasną na niebie.
Żyć mi jest trudno, zasnąć nie mogę,
bo czym jest życie bez Ciebie
Bez Ciebie...
każdy dzień jest
szarym cieniem na ścianie,
łzą na policzku, płaczem.
Bez Ciebie...
milknie śmiech,
słowa tracą swój sens.
Bez Ciebie...
tak smutno, tak bardzo żle.

Światełko pamięci wraz z modlitwą.
(*)(*)(*)