Pamiętamy codziennie o Tobie Aniołku, pamiętamy.

+```
+.......(
+……..))
+…..../(
+…...(,,)
+…..(( , )
+…..(,|,)
+…..[[_]]
+…..[[_]]
+…..[[_]]
+…..[[_]]

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

Kochamy nadal , więc pamiętamy.
Patrzę na płomień tlący się w zniczu.
Smutek i żal się we mnie budzi.
Spoglądam w niebo i zadaję pytanie:
" Dlaczego Boże , zabierasz dobrych ludzi ?"
Zabierasz tych, co mają serca szlachetne .
Niech światłość wiekuista zawsze Tobie świeci Tomku

....niedzielne światełko mojej pamięci dla Ciebie....

Fotografia

Moje dziecko z fotografii…
Patrzy tak, jak nikt
nie potrafi
Czule spogląda na wszystkich
wokoło.
Ma miłość w oczach
i spokój na twarzy.
Wygląda ja ktoś, kto
się rozmarzył…
Moje dziecko z fotografii…
Zamieszkało w miejscach
wielu…
Choć wzrok ma daleki
i nieruchomy…
Napełnia miłością wszystkie
te domy, gdzie stoi
fotografia…
Chociaż twarz dziecka Mojego
jest wszędzie…
To jednak Jego nie ma…
i nigdy nie będzie.
A fotografia…
To za mało.
Stanowczo za mało, by wystarczyć
nam miało!

Dziś dedykuję Tomkowi swój własny wiersz pisany sercem...
Przytulam do serca...
Grażyna

Na tamtą drugą stronę.
W ciszy, w cierpieniu,
Tylko z dobrym słowem.
Bo cóż innego mogę dać,
Prócz uśmiechu mojego,
Za którym kryje się łza.
Prócz słów pocieszenia,
Na które, pokrycia brak.
Prócz ciepła mojej dłoni
Prócz tego, że w pamięci
Głęboko ukryty zostanie
Niezapomniany ślad.
Cóż mogę innego dać…
Kiedy odchodzą w tą dal,
Prócz łez wylanych!!!!!!!!!

Jak nazwać wzruszenie,
które mnie ogarnia,
gdy w oczach pamięci mi stajesz?
Lub zdania połowa zabrzmi w uszach nagle,
gest jakiś Ciebie oddaje?
Jak nazwać tęsknotę do żalu podobną
i gorzką jak łzy połykane,
Gdy patrzę w twe oczy spokojne i smutne
z fotografi na ścianie?
Jak nazwać tę ciszę w alejce cmentarnej,
gdy biegnę by spotkać się z Tobą?
Lecz zamiast Ciebie skrawek ziemi czarnej,
co zabrał mi postać tak drogą...

((..TO ŚWIATEŁKO . ...)
((....DLA TYCH..........(,)
((..WSZYSTKICH.......[__]
((..KTÓRZY ŻYJĄ......[__]
((...W SERCACH.......[__]
((.....NASZYCH......(____)


Czasem przychodzą takie dni, że nie możemy poradzić sobie z Waszym odejściem szczególnie.
Niestety ja dziś mam taki dzień.
Jakoś dziwnie boli i nie potrafię nawet spoglądać na Wasze fotografie, bo same łzy cisną sie do oczu.
Boże czy ten ból już nigdy nie minie?
Dałeś nam ciężki krzyż do dzwigania Panie Boże, więc czasem daj nam jakiś znak, że ta niepotrzebna śmierć miała jakiś sens.

Jak trudno żegnać na zawsze kogoś, kto jeszcze mógł być z nami.

Siostra śp. Marcina Malara