Najwspanialsze piękno Świata
Podarował nam Bóg w kwiatach.
Kwiat nam zawsze towarzyszy od krzyku narodzin, aż do śmierci ciszy
Kochajmy więc kwiaty i cieszmy się nimi
Od pierwszego dnia wiosny do ostatniego dnia zimy
Niech na każdym stole bukiet kwiatów stoi
Kształtem, barwą, wonią chore serce koi.
..............)............)
((........(,)..............(,).........(,)
((.......[__]............[__]......[__]
((.......[__]............[__]......[__]
((.......[__]............[__]......[__]
((.....(____)........(____)..(____)

Co nam może ukoić nasze serca Jareczku,
Skoro ten najpiękniejszy kwiat tej ziemi Bóg nam zabrał.
Zabrał nam wszystko co było najdroższe, zostawił ból i cierpienie, ale również nadzieję na to, że kiedyś się spotkamy.

Dla Ciebie światełko do Nieba (*)

  ◕◕ ◕
 ◕    ◕◕◕
◕      ◕◕ ◕◕◕
◕       ◕   ◕◕◕
 ◕           ◕◕◕
   ◕        ◕◕◕
     ◕    ◕◕◕
      ◕ ◕◕◕
       ◕◕◕
       ◕◕
       ◕ 

Czasem cicho ktoś odchodzi,
Świat ciemny nam się zdaje...
Czasem cicho ktoś odchodzi,
Lecz,tak naprawdę...tu zostaje.
W naszych myślach,
W naszych sercach,
W naszych najskrytszych marzeniach.
Tu zostaje,jest wciąż obok,
I wciąż żyje we wspomnieniach.

Pamiętamy o Tobie Aniołku.

Życie szybko przemija...
Czas się nie zatrzymuje...
Pamięć pozostaje...
Serce ciągle czuje...
Wspomnienie, choć bolesne...
Zapomnieć nie pozwala...
Uczucie nie wygasa...
Pozostaje wiara...
Choć cząsteczka Ciebie...
Jest tu, między Nami...
Nie mówimy "Żegnaj"...
KIEDYŚ SIĘ SPOTKAMY...!!!!

......................))
................___((,)__
................(¨¨¨?¨¨¨)
................(___?___

Posyłam kwiaty - niech powiedzą one
To, czego usta nie mówią stęsknione!
Co w serca mego zostanie skrytości,
Wiecznym oddźwiękiem żalu i miłości

Odchodzisz w ciszy, choć dusze nasze
Krzyczą niemymi słowami.
Pomału wspinasz się ku niebiosom
Wsparty naszymi myślami.

Skończył dla Ciebie się Czas udręki
Drogę przebyłeś nie długą.
Dawałeś siebie wszystkim wokoło
Dziś jesteś już Pana sługą.

Los, co niebaczy na bliskich zdanie
Drogę wytycza czasami.
Tobie wyznaczył rolę Poety
Tyś nas obdarzył wierszami.

W każdym z nas cząstka Ciebie zostanie,
Każdemu dałeś coś z siebie.
My to oddamy dalej i dalej,
Myśląc o ludziach w potrzebie.

Pożegnać chcemy Cię, Aniele
Choć słów nam teraz nie staje.
Tedy w milczeniu chylimy czoła
A słowo Twe sił nam dodaje.

((........(,)..............(,).........(,)
((.......[__]............[__]......[__]
((.......[__]............[__]......[__]
((.......[__]............[__]......[__]
((.....(____)........(____)..(____)
Najsmutniejsze są oczy, w których zgasła nadzieja,
oczy ludzi, którzy by chcieli lecz nie mogą
nic pozmieniać ...

----------------___
----------------/----/
--------____/----/_/_
-------/___--______/
-------_/----/-_-_/
---------/----//
--------/----//
------/___//
------___/


A czas płynie...
płynie jak wody wielka rzeka,
milionami kropli,
co spłynęły łzą spod oka.

Smutku i radości łzy
pienią się i kłębią.
W górze niebo błękitem marzeń lśni.
Na dnie cierpień czarna wstęga

Są chwile które w pamięci zostaną...
Choć czas leci ,one nie mijają......

Z całego serca dziękuję za pamięć i światełka zapalone mojemu Aniołkowi podczas mojej nieobecności.