Córka śp.Cz i F Soroka,mama Przemusia

♥```````
♥``````(
♥``````)
♥`````((?)
♥`````((?))
♥````♥(▒)♥
♥```(▒)♥(▒)
♥```(▒)♥(▒)
♥```(▒)♥(▒)
♥````````

Jaśniutki promyczek do Nieba(*)

Odeszła radość,
nic mnie już nie cieszy.
Nikt nie zastąpi Ciebie .(*)

_______(
______(,;)
_____〖♥〗
_____〖♥〗
_____〖♥〗
......(____)
((_,»*¯**¯*«,_))
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥
Niedzielne światełko
pamięci...
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥
Bez Ciebie
marzeń oduczę się
Bez Ciebie
pasjans nie wyjdzie mi
w pochmurne dni.(*)

Bóg ma upodobanie w prostocie i skromności...

___❍❍❍❍
_❍❍____❍❍
❍❍______❍❍_❍❍❍❍
❍❍_______❍______❍❍
_❍❍______________❍❍
__❍❍_____________❍❍
___❍❍___________❍❍
_____❍❍________❍❍
_______❍❍____❍❍
_________❍❍❍❍
_________❍❍

Po długiej przerwie ponownie pragnę zostawić swoją pamięć.
Najbliższym pragnę z całego serduszka podziękować za każde zapalone światełko
dla mojego Kochanego Brata. Teraz wiem, że nawet w smutku można odnalezć piękno.
Tym pięknem jest właśnie pamięć, którą ofiarowaliście. Cieplutko pozdrawiam Kochani.

Tam, gdzie anielska
pieśń rozbrzmiewa.
A schody wiodą do nieba.
Tam trzepot skrzydeł Twoich.
Rozwiewa wszystkie chmury.
I gdy patrzy się do góry.
Widac jak stąpasz wśród
gwiazd korytarzy.
I nawet Ci się tu
wracać nie marzy.
Bo Twój nowy świat
jest tak daleki...
Niech Cię Pan Bóg
swoją miłością otoczy.
Na wieki...[*]

Córka śp.Cz i F Soroka,mama Przemusia

Nie ma już tamtych zachodów,

nie ma olchy na horyzoncie,

ani rechotu żab i klekotu bocianów,

lecz jest miejsce w moim sercu

na najpiękniejsze wspomnienia...

Za oknem widzę inne obrazy,

inną słyszę ciszę,

inna jestem ja.

Jaśniutki promyczek ślę do Nieba(*)

Na tamtą drugą stronę.
W ciszy, w cierpieniu,
Tylko z dobrym słowem.
Bo cóż innego mogę dać,
Prócz uśmiechu mojego,
Za którym kryje się łza.
Prócz słów pocieszenia,
Na które, pokrycia brak.
Prócz ciepła mojej dłoni
Prócz tego, że w pamięci
Głęboko ukryty zostanie
Niezapomniany ślad.
Cóż mogę innego dać…
Kiedy odchodzą w tą dal,
Prócz łez wylanych.(*)

Córka śp.Cz i F Soroka,mama Przemusia

Jesteś Światełkiem
na końcu ciemnego tunelu,
Ręką podana nad przepaścią,
Ścieżką w gąszczu...
Niemy krzyk się wyrwał
Nieludzkiej rozpaczy
Rozdarło się serce
Niczym w burzy niebo
To zbyt trudne
Już nigdy
Ciebie nie zobaczyć
I nie takie proste
Zrozumieć ...........dlaczego?

Jaśniutkie światełko do samego Nieba(*)