Miłość przezwycięży nawet śmierć.
Bo kochać Was nigdy nie przestaniemy.
_##____#_#____##`,+.*.*´
#_______#________# `+.*`
#________________# `,+.*`.°
_#______________# `,+.*`,+.*
__#____________# `,+.*`,°*`’ °
_____#_______# `,+.*`,+.*`,+.
_______#___# `,+.*`,+.*`,+.*’
_________# `,+.*`,+.*`,+.*`
.............`•.¸(¨`•. •´¨)
.... ............×`•.¸.•´× (¨`•.•´¨)
.................(¨`•.•´¨). ×`•.¸.•
Pamiętam każdego dnia.
Smutny ten dzień dzisiaj szczególnie dla wszystkich matek, które straciły w życiu wszystko, najdroższe dzieci.
Smutny jest również dla dzieci, które straciły ukochane matki.

Córka śp.Cz i F Soroka,mama Przemusia


"Choć wszystko przemija
...nie zawsze odchodzi "

"(((((***)))))

*````````)
*```````(,)
*```````( (,)
*```````(, ))
*``````(( ,) )
*``````( (, ) ))
*`````( ( ( , ) )
*`````( (, ) ) ))
*`````(( ( (,) ) )
.......(((*****)))
****************
********************

Promyczek do Nieba(*)(*)(*)

() () ()
[] [] []

Siostra śp. Marcina Malara

Nie ma Was wśród nas Aniołki,
ale miłość Waszą da się
odczuć wszędzie...(*)

Jesteś powietrzem ,które drzewa pieści
rękoma z błękitu
Jesteś skrzydłem ptaka,
który nie trąca liści
płynie
Jesteś zachodnim słońcem
pełnym świtów
Bajką ze słów, które mówi się
westchnieniem
Czym Ty jesteś?
Dla mnie - świeżą wodą
wytrysłą na skwarnej pustyni
sosną ,która cień daje
drżącą osiką ,która współczuje
dla zziębnietych -słońcem
dla konających-bogiem
Ty rozbłysły w każdej gwieździe
której na imię Miłość...

...(......-:¦:-....-:¦:-....
_(,)_.........(.....-:¦:-....
(____)....._(,)_..........(
.............(____)......_(,)_
.-:¦:-.)......._(,)_.....(____)
...._(,)_....(____)......-:¦:-
...(____)...._(,)_..-:¦:-.)
...............(____)...._(,)_
.....-:¦:-.................(____)

Nie ma Cię wśród nas Aniele,
ale miłość Twoją da się odczuć wszędzie...

Tam, za zamkniętymi oczami.
Jest naszej wyobraźni kraina.
W niej zapisujemy chwile.
Które świat dla nas zatrzymał.
Zwykłe okruszki życia.
Wrażenia, przeżycia,
tęsknoty...(*)

W modlitewnym skupieniu
próbuję odnaleźć
w martwej
granitowej bryle
kształt człowieka
którego obraz
czas
od lat próbuje wytrzeć z mej pamięci
czuję jak łzy
rzeźbią na mojej twarzy
abstrakcyjny wzór rozpaczy
i bezradnie ukrywam obolałe ja
za dużymi szkłami
ciemnych okularów
odchodzę
zostawiam za sobą
wspomnienia i granitowy kształt
a na nim
namacalny dowód mojej tęsknoty
kolorowy kwiat
i tylko żal nadal idzie
krok w krok
z moim cieniem….

((........(,)..............(,).........(,)
((.......[__]............[__]......[__]
((.......[__]............[__]......[__]
((.......[__]............[__]......[__]
((.....(____)........(____)..(____)

Nie łatwo pogodzić się z tym, że Was nie ma z nami Kochani,
a jeszcze trudniej uswiadomić sobie, że już nigdy nie powrócicie z tej dalekiej podróży.