Nic tak nie boli jak śmierć spełnionego Marzenia…

"... lecz rozstania przychodzą nagle i tak sobie
jeżeli Bóg rozdzieli to potem pojedna
najdłuższe to rozstanie, po którym się żyje
jakby serce pękło i nic się nie stało..." ks. Jan Twardowski

Odchodzę od Was moi mili
Nie czekam dłużej ani chwili
Nie czekam na brawa, oklaski
Niedługo przysypią mnie piaski

Chcę, abyście mnie pamiętali
I nadal mnie kochali
Swe szczęście odszukali
Ogrom miłości zaznali

Choć mnie przysypią ziemie
Miłości nie pogrzebię
Miłość zostawię z wami
Abyście się kochali

Choć ja w ciemności ruszam
Zostanie moja dusza
W myślach waszych zostanę
I kochać was nie przestanę

Świat ziemski mój dobiegł końca
Przede mną droga lśniąca
Droga ta powrotu nie ma
Bo jest to droga zapomnienia

2 lata i osiem miesięcy, a jakby wszystko działo się wczoraj
(*)(*)(*)

******★★★♨♨♨♨♨★★★*****
●●●♂♥♥♥●●●♂●●●♂♥♥♥●●●♂
Największym skarbem człowieka
jest Jego pamięć,
Przechowujemy w niej
urocze chwile życia,
najdroższe serca,
tajemne sekrety,
najcenniesze słowa,
gesty,czyjeś oczy,
czyjeś łzy...
Były naszego życia ozdobą,
niestety żadnego już
nie możemy zabrać ze sobą....

PAMIĘTAM
●●●♂♥♥♥●●●♂●●●♂♥♥♥●●●♂
Światełka do samego Nieba ...
******★★★♨♨♨♨♨★★★*****
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*).

Bóg w niebie ma w opiece ciągle Ciebie
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)


kubuspodgorski.pamietajmy.com.pl

Ciebie już, w ciemność spowitą i w ciszę,
Sen nieprzespany łagodnie kołysze,
Na grozę śmierci oczy Ci zasłania
Wiecznymi blaski rajskiego świtania,
I żadnych w sobie udręczeń nie mieści,
I żadnej z życia minionych boleści…
A.Asnyk

★★★Wspomnieniem już tylko jestem...
Uśmiechem lub smutkiem...
lecz to co w życiu minęło...
niestety już nie wróci...
marzenia weryfikuje zycie...
zmieniły się jak pory roku...
pozostało,to jedno skromne...
że kiedyś się spotkamy...★★★
Śpij słodko....\*//
Światełka do Samego nieba...[*]
♨♨♨♨♨♨♨♨♨♨♨♨♨♨♨♨♨♨♨
♨♨♨♨♨♨♨♨♨♨♨♨♨♨♨

(*)(*)(*)dla Ciebie nasz Tomciu

Jest taka miłość, która się nigdy nie kończy,
która z chwilą rozstania nie mija,
lecz nabiera na sile a ogrom jej zaskakuje samego Boga.
To miłość matki do swego ukochanego dziecka...
dziecka, które nie wiedzieć czemu odeszło przedwcześnie...