"Największa w życiu jest Miłość,
a Radość - najjaśniejsza.
Nadzieja jest ludziom najmilsza,
Wiara - najsilniejsza,
a najcieplejsza jest Dobroć.
Tęsknota zaś - najgłębsza".

I pozostaniesz w jasnym świecie...
na zawsze.

...i choć gwiazdy tęsknią
i księżyc się smuci,
i choć łzy wołają
On już nie wróci.....
Spoczywaj w pokoju wiecznym (*)(*)(*)

"Tyle cierpień skrywanych...
Tyle uczuc zdeptanych...
Tyle marzeń niespełnionych...
Tyle myśli zagubionych...
Tyle wspomnień"...

"W pamięci zostają żywe obrazy,
A w sercu - nadziei płomień"...

Kochany Tadziu...zapalam Ci znicz
wiecznej pamięci...o Tobie

Aniele Boży Stróżu mój
prowadź mnie za rękę.
Znasz każdy uśmiech, każdy ból
znasz wszystkie drogi kręte.
W cieniu swych skrzydeł ukryj mnie
daj sercu łyk wytchnienia....
Spoczywaj w pokoju wiecznym(*)(*)(*)

""Już promienne słońce
po niebie wędruje,
Pan Bóg,dzwoneczkiem Anioła budzi,
Niech śpieszy do pracy,
niech znów sie natrudzi.
Anioł ,białe skrzydła zakłada
i do ludzi wzlatuje...

A kiedy wraca zmęczony,szczęśliwy,
Przy kominku siada,
Historie dnia Bogu opowiada...
Historię Twego życia zasłyszaną
od Twoich najbliższych,
Od Tych,którzy noszą Cię w sercu,
Od Tych,którzy noszą Cię w swojej
pamięci"...

Nieznana ukołysze Cię noc...
I cisza w dal Cię uniesie...
Odpoczywaj w pokoju mój Bratku

"Szedł raz Anioł polną dróżką,
Skrzydła Jego trzepotały na wietrze,
Spojrzał na mnie i...
Drogę powrotną wskazał i oświetlił'...


Piórem jasnym piszę
O duszy...
O sercu...
O życiu Twoim...
A od Ciebie,żadnej wieści nie mam.

O Panie ,napełnij Go ciszą...
Jak pole kwitnącym lnem...

A kiedy noc
zapadła cicha,
nowa gwiazda
zalśniła na Niebie,
w niej będą
Ciebie widzieli Ci
co Cię znali,
co kochali Ciebie...
Spoczywaj w pokoju(*)(*)(*)

"Słowa Twoje lśniły błaskiem dobroci...
Szczery uśmiech,
Twoje mądre oczy,
Twoje ogromne serce...
Serce...
W którym mieściło się wszystko...
Każda chwila radości,szczęscia...
Każda łza i każdy ból...
Każde marzenie...
Tęsknota."...


O Panie,spraw niech spoczywa
bez łzawych wspomnień i tęsknot...

Kiedy odchodzi nagle ktoś bliski
i cząstka ciebie umiera z nim...
I pustka wokół i nicość wszystkim,
struna rozpaczy gdzieś w głębi drży.
Serce przebija ci ostry sztylet,
rozpruwa oddech powietrza łyk,
wspominasz zmarłe, minione chwile,
w gardło się wdziera żałosny krzyk.

W morzu tęsknoty, pytasz – dlaczego?
Próżno próbujesz ożywić sny.
Szczęście to tylko coś ulotnego -
mrok zawsze zdławi słoneczne dni.
Choć czas lekarzem, jednak zabija
coś, co by mogło wciąż jeszcze trwać.
Jak wąż się wokół szyi owija,
dusi nadzieję, rozsiewa strach.

Spoczywaj w pokoju(*)(*)(*)