(*)(*)(*)

"Położyłeś Ich Panie
jednakowym rzędem...
O spraw,niech spoczywają
bez tęsknot i wspomnień.
Niech od nowa skończonych mąk
nie cierpi żaden.
Nędza Ich przed Jezusem -
- bogatsza od szczęścia".


Zalał Cie snop gwiazd złocistych...
Zasypano moją nadzieję...
Że będziesz...

...A nadzieja znów wstąpi w nas
Nieobecnych pojawia się cienie
Uwierzymy kolejny raz
W jeszcze jedno Boże Narodzenie
I choć przygasł świąteczny gwar
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu
Przyjdzie tu do nas i z nami trwa
Wbrew tak zwanej ironii losu...
Spokój Twej Duszy(*)(*)(*)

"Ida ku mnie...
Idą ku niebiosom...
Idą po cierniach,
Po sinych jagodach
Umarli znajomi ,kochani.
Idą ku mnie,
Między wichry wplątani.
Od szronów brwi Ich siwe,
Młode rzęsy - dziwnie ociężałe.
Młodzi,zamyśleni...
Idą ku mnie,
Ku niebiosom moim"


Kołysze mnie ufność niezmierna,
Sięgająca Nieba.
Boże,napełnij mnie ciszą...

(*)(*)(*)

...Jak żyć, gdy odejdzie połowa nas w nieskończoność?
Jak żyć, gdy budząc się rano, trafiamy w pustkę,
która mumifikuje za życia?
Jak żyć, gdy głód dotyku, słowa niezaspokojony?
Jak żyć, gdy wydaje się, iż umarło wszystko?
Oswajając samotność, uczymy się żyć na nowo.
Czas zabiera nam złość.
Czas zabiera nam siły.
Chce pokazać nam drogę do wieczności,
której my jeszcze nie chcemy.
Każda pora jest za wczesna na umieranie...
Jak żyć, by nie bolało?

Spokój Twej Duszy(*)(*)(*)

"Warto...
Warto czekać na Anioły,
Co w szeregu zwartym kroczą...
Rozplatają długie włosy,
Tańczą pośród rannej rosy...
Zwiewne skrzydła rozpuściły,
Swoje kroki przyśpieszyły,
Kroczą zwiewni,zamyśleni
- Aniołowie".

Niech Aniołowie zawiodą Cię do Raju...

Pójdź do Jezusa, do niebios bram
W Nim tylko szukaj pociechy tam.
On Cię napoi Krwią swoich ran,
On Ojciec, Lekarz, Pan..........

Spoczywaj w pokoju wiecznym (*)(*)(*)