Codziennie jak pacierz powtarzamy z nadzieją
Chcąc wiarę umocnić i miłość
O Ducha prosimy dla życia naszego
By z Ojcem pozostać na wieki.
Spokój Twojej Duszy (*)(*)(*)

"Jak ci dziękować,żeś mi dał tak wiele,
iż jestem w życiu jak ów góść przygodny,co zaproszony na wesele
niespodziewanie , nie odszedł głodny,

Jesień ma,złotą pogadą się głosi,
o pełnym ciszy łagodnym wieczorze,
i rozczulone serce moje wznosi okrzyk zachwytu:
Bóg Ci zapłać,Boże !

Duszą spokojną wstecz się nie oglądam za przeszłym dobrem,
ktore już nie wróci.
I w swej radości niczego
nie żadam,tylko dziwię się,
że radość smuci."

W Niebiańskich Ogrodach
zacząłeś swoje nowe życie...
Piękniejsze,szczęśliwsze...

…Nie znasz godziny ani dnia
kiedy przyjdzie ci rachunek zdać,
ze wszystkich swoich dni.
Nie znasz godziny ani dnia
kiedy cię wezwie Bóg
więc gotów bądź,
byś przed Nim śmiało stanąć mógł…

Spokój Twej Duszy(*)(*)(*)

O Panie mój, Ty wiesz, jak bardzo ufam Tobie
I szukam Cię co dzień, bo niczym jestem sam.
Dziś widzę znów Twą twarz i słucham Twego głosu,
Że ludziom chcesz do serc swe miłosierdzie wlać.
(*)(*)(*)

"Śpij Braciszku,śpij...
O młodości naszej śnij...
O tęsknocie za swą wiosną,
Za przeszłością tak radosną.
Tyś w niebiański poszedł próg,
Gdzie Cię wezwał Pan Twój - Bóg. "

Aniołem jesteś w Niebie...
Módl się za nami wszystkimi,
bo nam tu smutno bez Ciebie.

…Już leżysz śmiercią uśpiony,
W ciemnej trumnie położony
Ciało skrzepłe odpoczywa,
Zmartwychwstania wyczekiwa…

Spokój Twej Duszy(*)(*)(*)

"Zabłysłeś jako szczęscie,
Urojenie złote
I zgasłeś,zostawiając
Łzy ,ból,tęsknotę..."

Spij snem wiecznym,śpij...
Wśród nas duszą żyj.

…Boże, Ojcze niebieski!
Litościwy Panie!
Za zmarłą duszę proszę,
Cię o zmiłowanie,
Oraz miłosierdzia Twego
Żebrzę dla Niego,
Odpuść mu grzechy,
I dopuść do oglądania
Oblicza Twego,
Pokornie proszę,
Miłościwy Panie
I daj mu wieczne
odpoczywanie…

Pokój Twej Duszy(*)(*)(*)

"Za wcześnieś Tadziu zgasł,
Wszak prawie wiosna
się śmiała do Ciebie,
I słonka blask ledwo
Ci zalśnił na niebie.
Do szczęścia hen w jasne
wzleciałeś błękity...
Dla nas prysł sen,
a w sercu ból pozostał skryty,
jak cierni krzew.
Boleść okrutna jest Panie...
Nie nasza wszak lecz Twija
wola się stanie. "