"...Nic już nie będzie takie jak było
wątpliwa przyszłość kołysze mnie.
I choć wiem że zawsze będziesz za mną kroczyć
żeby Cię zobaczyć muszę zamknąć oczy..."

...............)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................([++])
_...............{(____)}

Nie łatwo pogodzić się z tym, że Was nie ma z nami Kochani,
a jeszcze trudniej uświadomić sobie, że już nigdy nie powrócicie z tej dalekiej podróży.

[]`````
[]```````
[]``````````)
[]`````````(,)
[]````````(___)
[]```````````
[]````````)
[]```````(,)
[]`````(____)
[]``````````
[]`````)
[]````(,)
[]`` (___)
[]```````
`````````
```TY NADAL ŻYJESZ,
```BO MIŁOŚĆ JEST WIECZNA

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

((*)) Na ulicy pełnej szarych wspomnień
wszystko wokół szare.
Co się stało z zielenią?
Co się stało ze słońcem?
Zniknęło...
Odeszło razem z Tobą...
Dokąd, gdzie i dlaczego? ((*))

```
```)
``(,)
`__/
```````)
``````(,)
`````__/
``````````````)
`````````````(,)
````````````__/
````````````````
ŚWIATŁOŚĆ WIEKUISTA
NIECHAJ CI ŚWIECI…

Bez Ciebie nie ma nic,
jest tylko pustka,
która nie daje żyć...
.......................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.???????????
.......(""""").......
....???????????...........
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
***************************

Wiele kilometrów,
tak daleko od siebie…
tak trudno powiedzieć do widzenia,
kiedy serce co innego podpowiada.
Każdy sen czasami się kończy,
kiedy niczego już nie da się skleić na nowo.
Jednak czy prawdziwa miłość może przeminąć,
zgasnąć niczym płomień świecy…
umrzeć śmiercią naturalną...
czy można o niej zapomnieć,
kiedy serce nie chce zapominać...
Choć tak daleko od siebie,
wciąż blisko i żadna chwila,
nie chce odejść w zapomnienie...
...-:¦:-
......(
......)
....(,,")....
.............
[▒▒▒▒▒▒]
[▒▒▒▒▒▒]
[▒▒▒▒▒▒]
[▒▒▒▒▒▒]
I nigdy nie odejdzie. Są ludzie, o których nie wolno nam zapomnieć.

((*))

Światełko
``````Wiecznej
```````````Pamięci

[*] Śmierć zdusiła iskry życia, które miały wnet zapłonąć.
Ona przyszła niespodzianie, nakazała nam zatonąć.
W morzu łez i w morzu smutku ból wylała,
Skradła radość, dała rozpacz, cios zadała.

Pewnego dnia pojawia się smutek,
nieproszony przez nikogo.
Oczy tracą swój dawny blask,
jak drzewa liście.
Wciąż jest kogoś brak,
puste krzesło, miejsce przy stole.
Wspomnienia na starych fotografiach.
Pewnego dnia linia życia,
tak nagle się przerwała
Odchodzi ktoś, kto był całym światem,
i nagle świat się kończy.
ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

Pamiętam kazdego dnia a najbliższym z całego serca dziękuję za kążdą zapaloną świeczuszkę,
za każde ciepłe słowo, za modlitwę i za to , że poprostu jesteście z nami w tak trudnym dniu.