Śmierć stawia nas w obliczu bezsilności, która nas obezwładnia i zabiera
w nieznane. A kiedy pojawia się kradnąc ukochaną osobę, przeszywa
serce bólem. I odznacza w nim swoje piętno, które przypomina nam stale
jacy jesteśmy wobec niej bezsilni.
____◙◙◙◙◙◙______◙
__◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙_____◙
_◙◙◙_______ ◙____ ◙◙
◙◙◙__◙______ ◙___◙◙◙
◙◙◙___◙◙_____◙__ ◙◙◙
_◙◙◙◙◙◙◙_____◙__◙◙◙
___◙◙◙◙______◙_◙◙◙
______.-(¯`:´¯)-.◙◙__◙◙◙◙◙◙
____(¯` ● \ ● / ●´¯)◙◙______◙◙
__(¯´●◄█►◄█►●´¯)________◙
_ (¯`● ◄►◄►◄►●´¯)__◙____◙
__(_. ●◄█►◄█►●._)____◙◙◙◙
____(_.●´/ ● \`●._)
______ '-(_.:._)-'____Światełko jaśniutkie otulone jesiennymi wrzosami
_______________(█) ● i pamięcią moją Tobie zapalam..╠♨️╣

Dla Szymonka. ❤

* * * ❤️❤️❤️ (((**))) ❤️❤️❤️ * * *

Zniknęli, choć przed chwilą jeszcze tu by­li. Odeszli bez słów,po­całunków,
bez pożeg­na­nia.Odeszli w mrok, lecz w ser­cu po­zos­tała fo­tog­ra­fia z ich życia.
Bar­wna, real­na, świeża, tak dokład­na. Każdy ich dzień za­tarł się w ser­cach
tak wielu z nas, choć płomień ich dusz do­piero co zgasł. Po­ciągiem do nieba
podążają te­raz, cza­sem przys­tając na ko­lej­nych stac­jach. I widzą wte­dy przez
zam­glo­ne szy­by set­ki chus­teczek uk­ry­tych w dłoni. Ktoś im macha, ktoś i płacze.
i słyszą krzy­ki : już was nig­dy nie zo­baczę! A oni już zbyt da­leko są byś mógł
do­gonić ich. To­ry życia zatarły swój ślad bo przyszedł na nich czas.
░ .(,)
░╔╩╗░ .(,)
░║░║░╔╩╗░ ..(,)
░║░║░║░║░╔╩╗░
░║░║░║░║░║░║░ Jesienne światełko pamięci..
░║░║░║░║░║░║░ Odpoczywaj w ciszy niebiańskiej (¯` ╬ ´¯)          
▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Dla Ciebie Szymonku, światełko mojej pamięci.

* * * ❤️❤️❤️ (((**))) ❤️❤️❤️ * * *

Kro­pel gorzkich łez, plusk wybrzmiewa. Zagłusza zra­nione­go ser­ca brzmienie
Jak je­sień liści poz­ba­wia drzewa. Tak tra­ci sens mo­je istnienie.
♥░(¯`v´¯)
░(¯`●̮̑●̮̑´¯)
♥(_.^._)
╔║═╗║
║╚═║╝ ░ Jaśniutki promyk jesienny październikowego
╚══╝ ░ jeszcze światełka posyłam Tobie do Nieba..♨️

Dla Szymonka ❤♨️