Tumidajewicz

.....................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................([╬╬])
.................{(____)}
........... ((_,»*¯**¯*«,_))
***************************
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI DLA CIEBIE

JESTEŚ...
CHODŻ CIĘ NIE MA...
JESTEŚ JAK MGŁA .KTÓREJ DOTYKAMY...
A ONA SIĘ ROZPŁYWA...
JESTEŚ JAK WIATR ,KTÓRY NIESIE PIĘKNE WSPOMNIENIA ...
JESTEŚ ...

MAMA AGATY ANNY
****************


Biegniemy przez ocean smutku,
Biegniemy przez morze miłości,
Biegniemy przez jezioro łez.
Biegniemy wciąż i szukamy Was...

@@@@@@@@@@@@@@@@
____ק×______))______ק×
___ק×_______((________ק×
__ק×________()_________ק×
_ק×________(,,,)_________ק×
_ק×_______,(,|,",_______ק×
__ק×_____[_____]______ק×
___ק×___[_______]___ק×
_____ק×_[_______]_ק×
___$$$$$$$$______$$$$$$$$$
_$$$$$$$$$$$$__$$$$$$$$$

Została Jedynie Garść wspomnień i obraz twarzy która traci wyrazistość z każdym upływającym dniem Brakuje mi już czasem słów
Abym wyraziła swój smutek
Tęsknota powróciła znów
Myśli żałością są zasnute
[*] [*] [*] [*] [*] [*] [*] SERDECZNIE POZDRAWIAM DO 20 SIERPNIA NIEOBECNA DZIĘKUJĘ ZA ŚWIATEŁKA DLA ŁUKASZA

Najsmutniejsze są wspomnienia ,
które zadają tyle bólu.
Najsmutniejsze jest własne serce ,
gdy cichutko woła wróć choć na chwilke SZYMONIE

✿_ŚWIATEŁKO
✿¨)_ PAMIĘCI
¸.•´✿¸.•*´¨))
((¸.•´ ((¸.•✿`✿

Jarzębina

”Znowu lato się dopala,
w jarzębiny lśniąc koralach,
i żegnając rozmodlone słońcem dni,
ciepłych wspomnień echa snuje
i w pamięci zapisuje,
by w zimowe, długie noce o nich śnić.”

Niech jarzębiny sznur korali
wspomnieniami się rozpali…
na kolejne lato… i na resztę naszych dni…

Odszedł w ciszy mrok, już Go nie ma między nami, a po nim została tylko cisza. I choć Jego serce nie bije już i choć Jego nie ma, to cisza szepce, że on żyje nadal w sercach naszych. Więc zasłuchajmy się w ciszę, może usłyszymy znajomy nam głos...

•۞•°*”˜ ˜”*°•۞•
``ŚWIATEŁKO``
````PAMIĘCI```
•۞•°*”˜ ˜”*°•۞•

Nie wolno ci zbyt szybko tracić otuchy.
Czasem trudności tak bardzo przygniatają, a niepowodzenia załamują,
że nie widzisz już wyjścia. Nie widzisz znikąd ratunku.
Masz wszystkiego dosyć, czujesz do wszystkiego niechęć.
Stajesz się wtedy przykry i nie do wytrzymania,
zwłaszcza dla ludzi żyjących blisko ciebie.

Widzisz wszystko w barwach o wiele czarniejszych,
niż jest to w rzeczywistości.
Stan przygnębienia to jakby rodzaj paraliżu
twojego umysłu i twojej woli.
Jest to nadzwyczaj niebezpieczne.
To ostatni przystanek przed rozpaczą.

Jeśli później znów zacznie się lepiej układać,
niech to będzie dla ciebie doświadczenie na przyszłość.
Nigdy nie trać pogody ducha,
bez względu na to, co się zdarzy!
Postrzegaj własne trudności zawsze z pewnym dystansem,
jakby dotyczyły kogoś innego.
Wtedy wszystko zobaczysz w jaśniejszych barwach.

Wtedy odkryjesz ponowne przebłyski światła.
I nigdy nie zapominaj:

^v^ ^v^ ^v^ ^v^ ^v^ ^v^ ^v^

<***>Nig­dy nie roz­sta­niesz się z ty­mi, których nap­rawdę kochasz<***>

____SZYMONKU____

^v^ ^v^ ^v^ ^v^ ^v^ ^v^ ^v^
RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

NA ZAWSZE W MOJEJ PAMIĘCI I MODLITWIE POZOSTANIESZ.
CHOĆ NIE CODZIENNIE MOGĘ ZAPALAĆ ŚWIATEŁKA, TO NIE ZNACZY ŻE NIE PAMIĘTAM O TOBIE SZYMONKU

DZIĘKUJĘ Twoim bliskim z całego serca za pamięć,modlitwę i światełka dla mojej Kamili

Żal i smutek zostawiłeś po Sobie,
ale i w pamięci miliony uśmiechów,
wspomnień i radość,że Byłeś....

Światełko pamięci Aniołku.

(*)
[_]

tata śp Krzysztofa Jarczyk