Jak wątłe życie nie myślimy o tym,
w biegu spraw naszych,w kołowrocie zdarzeń.Gdy w jednej chwili w ułamkach sekund śmierć nam odbiera okruchy marzeń...

I cóż pozostało,kiedy pęka serce?
Łez cichych się wstydzić nie trzeba.
Gdy w uszach dudni pytanie" DLACZEGO ? "
ich dusze jak ptaki wzlatują do nieba...
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").Niedzielne Światełko
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ.pamięci do samego nieba niech zawsze się pali
dla Ciebie Szymonku.

(*)(*)(*)
[_][_][_]
niedzielna modlitwa
tata śp Krzysztofa Jarczyk

ŚWIATEŁKO Z MODLITWĄ DLA CIEBIE ANIOŁKU

``````( ŚWIATEŁKO PAMIECI ((*))
`````) )
`````( ((
````(*))))
```((((*) ))
``(((*) )))) )
``(( ((((*) )))
`( ( ( (*)))) ))
`(( (( (*) ))) )
`_▂IIIiiiIII▂_
`[[▄)(✬)(▄]]
`[[▄)(✬)(▄]]
`[[▄)(✬)(▄]]
`[[▄)(✬)(▄]]
`[[▄)(✬)(▄]] Coć Twój płomień już zgasł,to pamieć na zawsze pozostanie w Nas ,w sercu , wspomnieniach i modlitwie.
CIEPLUTKO PRZYTULAM ,POZDRAWIAM I DZIEKUJE .

SZYMONKU*
*
Ostatni uśmiech, ostatnie słowo
Ogromny ból i cichy krzyk
Chciałam Ci tylko powiedzieć
Że tak jak ja
Nie będzie Cię kochał nikt...

"Przychodzisz by być, by śnić... Przychodzisz jak poranek, jak mgła, jak wschód słońca, jak fale wzburzonego morza. Wychodzisz na brzeg bosymi stopami w skąpany piach. Kołyszesz mnie, jak morze, jak sen, jak zorze... I cichną szepty drgań i milkną krzyki wśród spokojnych fal. Odchodzisz... z zachodem słońca, topiąc stopy w piach. Znikasz... w otchłani bez dna, a ja...? - będę czekać na wschód słońca i na Ciebie? .......(""""")....... ....???????????........... ŚWIATEŁKO PAMIĘCI PRZYTULAM DO SERCA DZIĘKUJĘ ZA WSPÓLNE TRWANIE

Kazdy nowy dzien jest kwiatem ,który zakwita w naszych rekach.Tam , gdzie sie kocha , nigdy nie zapada noc.Serce to czastka czlowieka ,które : TESKNI,KOCHA,CZEKA♥
(¯`v´¯)
`*.¸.*´
¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)
(¸.•´ (¸.•´ .•´ ¸¸.•¨¯`•

(*)(*)
[_][_]

tata śp Krzysztofa Jarczyk

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
To miejsce pochówku jej syna ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.

wśród pięknych pożółkłych liści
i kasztanów spadających z drzew
zapalam światełka dla Ciebie
niech pokażą ci piękną naszą
jesień dziś i moją pamięć,
która trwa o każdej porze roku

serdeczne pozdrowienia i podziękowania
dla twoich najbliższych
ZA TO ŻE SĄ WRAZ ZE MNĄ IRENA