Córka śp.Cz i F Soroka,mama Przemusia

Bez Was Kochani świat jest zupełnie inny.
Niby życie toczy się dalej, ale jak bardzo brakuje w nim Was

Jaśniutkie światełko mojej pamięci(*)(*)(*)

"Nie płaczcie nad moją nieobecnością, Czujcie się blisko mnie i mówcie do mnie jeszcze. Będę Was kochał z Nieba, jak kochałem na Ziemi." Moja pamięć, moja modlitwa, moje światełko na dziś (*)

Łatwo powiedzieć bądż wola Twoja,
kiedy mnie Panie pociechą darzysz.
Ale gdy dusza strapiona moja,
gdy mnie próbujesz albo też karzesz.
Kiedy nawiedzasz dom mój,rodzinę
najdroższe sercu dotkniesz osoby.
Gdy śmierć wkroczywszy w życia dziedzinę
na miejcsu zostawi tylko groby.
Jak ciężko wówczas kochać Twą wolę,
co kazać sercu?

"Oto jesteś - jak blisko!
Po cóż przemierzać świat?
W ciszy pól, w gwarze ulic -
wszędzie widzę Twój ślad.
W tych minionych jesieniach,
I w tej wiośnie, co trwa,
W tym, co dała nam przeszłość
I co przyszłość nam da.
I w tym drugim człowieku,
W sobie - o czym już wiem
Znalazłam Cię..."

Bądź zawsze przy swoich bliskich Szymku (*)

()()()
[][][]-dla CIebie Aniołku

Dla Ciebie Szymus (*)

.....(
.....))
.....( (…........(
.....) ..........))
....( ,) )….....) )
...( (,) )......((,) )
..._ T_.......( ( ,))
..( """" )…...((( ,) )
..[][][][]…..._ T_
..[][][][]…..( ””""" )
..[][][][]…..[[[[]]]]
..[][][][]…..[[[[]]]]
..[][][][]…..[[[[]]]]
..[][][][]…..[[[[]]]]
..[][][][]…..[[[[]]
Żyliście tak szybko....
Ciekawi życia....
Chcieliście zmienić Świat....

Ktoś zdmuchnął ogień,
ze świecy Waszego życia....
Tym samym nie dał Wam szans....
Płomyków tysiąc
cicho płonie,
jak dywan świateł
ciepłych, ruchliwych,
jak pozdrowienie
przyjaznych dłoni
jak słowa niesione przez wiatr
kochamy was ,KOCHAMY WAS...

♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥
___ ۞۞۞ ___ ۞۞۞
__ ۞____۞_ ۞ ____۞
__ ۞______۞ _____ ۞
___ ۞___________ ۞
_____ ۞ _______ ۞
_______ ۞___ ۞
__________ ۞
♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥
•♥• (¯♥¯) •♥• (¯♥¯) •♥• (¯♥¯) •♥•

((*)) P A M I Ę T A M ((*))

Ocalić od zapomnienia

”Ile razem dróg przebytych,
ile ścieżek przedeptanych,
ile deszczów, ile śniegów,
wiszących nad latarniami,
ile listów, ile rozstań,
ciężkich godzin w miastach wielu,
i znów upór żeby powstać,
i znów iść i dojść do celu.

Ile w trudzie nieustannym,
wspólnych zmartwień,
wspólnych dążeń...”

Jednak to za mało, by miało mi wystarczyć...Szymuś...

Tulę Panią do swego serca...
Każdy dzień zbliża nas do dzieci...
Wytrwajmy w tej bolesnej drodze...
Grażyna