Jak udźwignąć ten ciężar
jak iść co dzień przed siebie
jak pogodzić się z losem
żadna z matek nas nie wie
jak przekazać innym
to co czuję ,jak boli
jak mam żyć,powiedzcie
jak powstawać powoli
jak mam trwać,powiedz Panie
jak mam żyć,pomóż Panie
mój krzyk,moje łzy,moje serce
weź w swe ręce
weź moje wołanie
jak mam płakać,gdy łez już zabrakło
jak mam cieszyć się innych radością
jak mam Panie nie zgubić Ciebie
jak mój Boże,jak z tą miłością..

Szymonciu..
..bardzo nam źle bez Ciebie..
..i bardzo tęsknimy za Tobą skarbie...

„Może to nie gwiazdy,
lecz otwory w niebie,
przez które przedostaje się miłość naszych ukochanych zmarłych
i świeci na nas z góry,
abyśmy wiedzieli, że są szczęśliwi.”

(z eskimoskiej legendy)

() () () () () () ()
II II II II II II II

Zapalam siedem świeczek na siedem dni mojej nieobecności.

Dziękuje za pamięć o moim bracie.

Siostra śp. Marcina Malara

[*][*][*] Będziemy odczuwać tę pustkę do czasu, gdy znajdziemy promień, który zabierze nas Tam, gdzie nasze miejsce - do Dzieci. I już nic i nikt nigdy nas nie rozdzieli.

..........(,))
.........._ `|'__
.........( """"_ )
..........)/(/( |
.........() )()||
..........| () || ..
..........|.....||..
..........|.....()
..........|.....|( ***/)
..........|.....|( (_)/ )
..........|.....|(_ /| _)
..[*][*].|.....|../___

Czasem odchodzą nasze anioły...
I nagle w miejscu staje czas...
A z nimi cząstka nas odchodzi
I wielki smutek marszczy twarz

Czasem na chwilę gaśnie słońce
Duszę wypełnia gęsty mrok
Nikną nadzieje i marzenia
I w pustce ginie tęskny wzrok

Czasem odchodzą dobrzy ludzie
Co nam pomogli w życiu wiele
I próżno wtedy pytać Boga
Czemu odchodzą przyjaciele

Lecz oni ciągle przecież żywi
Nadal wytrwale są wśród nas
Ich dusze przy nas pozostały
Tylko ich ciała zabrał czas...

Codziennie patrzysz przez okno, Kogoś dojrzeć chcesz, Mimo, że wiesz, ze nie zobaczysz. Patrzysz na telefon, Który nigdy nie zadzwoni, wysłuchujesz dzwonka do drzwi, ale się nie rozlegnie. Wiesz już o tym, wciąż jednak szukasz kogoś, kogo juz nie znajdziesz, tylko cisza, tylko spokój szum wiatru za oknem. Tylko smutek, tylko żal i ciągle patrzenie w dal ze wzrokiem pełnym łez, nie dopuszczasz jeszcze wspomnień chcesz zatrzymać czas tamten dobry czas ...

Tam,za zamkniętymi oczami
jest naszej wyobrażni kraina,
w niej zapisujemy chwile,
które świat dla nas zatrzymał.
Zwykłe okruszki życia,
wrażenia,przeżycia,tęsknoty,
które nas kiedyś wzruszały
by nie zapomnieć o tym.
Czasami w tej krainie
przepiękne wizje tworzymy,
tam przebywamy z Tymi,
o których tylko marzymy....

Światełko nieustającej pamięci.