Nie stój nad mym grobem i nie roń łez.
Nie ma mnie tam; nie zasnąłem też.

Jestem tysiącem wiatrów dmiących.
Jestem diamentowym błyskiem na śniegu lśniącym.
Jestem na skoszonym zbożu światłem promiennym.
Jestem przyjemnym deszczem jesiennym.

Kiedy tyś w porannej ciszy zbudzony
Jestem ruchem - szybkim, wznoszonym,
Ptaków cichych w locie krążących
Jestem łagodnym gwiazd blaskiem nocnym.

Nie stój nad mym grobem i nie roń łeż.
Nie ma mnie tam; nie zasnąłem też.
Nie stój nad mym grobem i nie płacz na darmo.
Nie ma mnie tam. Ja nie umarłem

Anielskie śpiewają chóry
W gwiaździstym błękitów morzu,
Wśród nocnej ciszy, przy łożu
Sennej natury.

Śpiewają tej biednej ziemi,
Co wiecznie w świeżej żałobie
Jak matka płacze na grobie
Za dziećmi swemi.

Śpiewają ludziom, co dyszą
W codziennym a krwawym trudzie,
Lecz biedni, zmęczeni ludzie
Pieśni nie słyszą.

I tylko ci, którzy toną
W wielkiej miłości pragnieniu,
Ci słyszą w serc swoich drżeniu
Tę pieśń natchnioną!
Autor: Asnyk Adam

Szymku...

Nie masz już zmartwień
cierpienia nie masz,
do snu Cię tuli
troskliwa ziemia...
Odpoczywaj w pokoju.(*)

Nie stój nad mym grobem i nie roń łez.
Nie ma mnie tam; nie zasnąłem też.

Jestem tysiącem wiatrów dmiących.
Jestem diamentowym błyskiem na śniegu lśniącym.
Jestem na skoszonym zbożu światłem promiennym.
Jestem przyjemnym deszczem jesiennym.

Kiedy tyś w porannej ciszy zbudzony
Jestem ruchem - szybkim, wznoszonym,
Ptaków cichych w locie krążących
Jestem łagodnym gwiazd blaskiem nocnym.

Nie stój nad mym grobem i nie roń łeż.
Nie ma mnie tam; nie zasnąłem też.
Nie stój nad mym grobem i nie płacz na darmo.
Nie ma mnie tam. Ja nie umarłem.

Mary Frye

"...Niedługo znów spotkamy się
Powróci radość, głośny śmiech
Przez chwile cały świat będzie nasz
Potokiem słów powitasz mnie
Spojrzeniem, gestem jak we śnie..."

(*)

Najsmutniejsze są łzy,
wypłakane z tęsknoty,
i zakochane marzenia pośród bezgwiezdnej nocy ...

Najsmutniejsze są wspomnienia,
które zadają okropny ból,
Najsmutniejsze jest własne serce
gdy cichutko woła ...
"wróć" .

MiŁoŚć NiE KoŃcZy SiĘ
u BrAm ŚmIeRcI ...
ŻyJeSz W sErCaCh BlIsKiCh
i IcH pAmIęCi...

______________________('))
_____________________(((')))
____________________(((('))))
_____________________(((')))
_¶¶_________________•×.￨.ו
___¶¶____¶¶________*•.¸_¸..•*
___¶¶¶¶_¶¶_________*•.¸*¸..•*

ANIELSKIE POSŁANIE

”Ściegiem ozdobnym zszywam minuty,
czasem dorzucam wiatrowe granie,
jakieś ćwierćnuty, jakieś półnuty,
moszczę Aniołom wygodne spanie.

Ze złotych myśli - krągłe cekiny,
z babiego lata - przędze najcieńsze,
kryształy rosy - aż z połoniny
i szmery trawy, te najtajniejsze.

A wszystko po to, by odpoczęły,
na tych efektach mojego szycia,
by swą opieką znów nas objęły,
wiodąc bezpiecznie po ścieżkach życia.”

Pamiętam Aniołku (*)

Otocz opieką serca Ci bliskie...

Twoja młodość niedokończona,
Twoja młodość onieśmielona,
w leśnych ścieżkach zagubiona,
krótka jak pierwszy sen...

Twoja młodość niewygadana,
Twoja młodość jak noc nieznana,
dźwigająca od kołyski szary tren...

Niech Tobie drzewa szumią wiersze,
a wiatr leciutko do snu kołysze,
potęgą uczuć wzlatuj w przestrzeń
i odpoczywaj wtulony w ciszę...