Ci, którzy są już w krainie ciszy,
odchodząc kiedyś od nas ciałem,
zostali duszą co wszystko słyszy,
opiekując się nami przez dni całe.

Oni przekroczyli już życia próg,
ten najwyższy, który i nas czeka,
albowiem o tym postanowił Bóg,
że taki jest życia kres człowieka.

Chociażbyś posiadł skarby świata,
to nie zmienisz Boskiego wyroku,
lepiej więc w każdym mieć brata
niż gardzić nim na każdym kroku.

Wszyscy kiedyś tam się spotkamy,
bez względu na swoje majętności,
więc to czego w życiu dokonamy,
wróci na sądzie sprawiedliwości.

Asnyk Adam

Tym, którzy smutni

Tym, którzy smutni, którzy zgnębieni
W milczeniu tylko i cierpią, i giną,
Tym dla serc trzeba jaśniejszych promieni
Nad idealną świecących krainą,

Im zimne słowa mędrców nie wystarczą
I praw koniecznych bezwzględna powaga
Nie będzie dla nich osłoną ni tarczą,
Gdy serce gwałtem szczęścia się domaga.

Trzeba im pociech, których nie da życie;
Trzeba anielskich uśmiechów w błękicie;
Trzeba litosnej nad światem opieki;
Trzeba miłości wiecznej, choć dalekiej...

Jak wątłe życie -
nie myślimy o tym,
w biegu spraw naszych,
w kołowrocie zdarzeń.
Gdy w jednej chwili,
w ułamkach sekund
śmierć nam obiera
okruchy marzeń...
I cóż pozostało,
kiedy pęka serce?
Łez twoich cichych
się wstydzić nie trzeba.
Gdy w uszach dudni
pytanie" DLACZEGO ? "
ich dusze jak ptaki
wzlatują do nieba...

"...A kiedy spotkam Cię, spadnie deszcz
Miękki i ciepły tak, jak sam sen
A kiedy znajdę Cię, zniknie strach
Obudzę całe miasto, powiem im, że Cię mam..."

Łezka, łezkę goni,
strumieniem spływa po twarzy,
bo jakże inaczej być może
gdy się z rozpaczą kojarzy
..serce z żalu rozrywa
i każdy zadaje pytanie
dlaczego ??
(*)(*)(*)

Hanna Pisarska Rogowska

W CHMURACH

Spotkamy się
w chmurach...
Gdy świat
nas nie
będzie już chciał...
Gdy ziemi
kochanej
spowszednieją
nasze stopy...
Ptaki pomogą
nam frunąć
w górę
w stronę słońca...
Tam będziemy
mogli rozmawiać,
rozmawiać, rozmawiać...
I tańczyć
w chmurach
jak wiatr...

Musimy wierzyć w taką chwilę…
Pamiętam w modlitwie (*)

/*/*/*/*/*/

Nikt nie umiera tak na smierc,
po kazdym z nas cos pozostaje:
grono przyjaciól,troche zdjec,
te kilka chwil spedzonych razem.

Wiazanki, kwiaty, zniczy blask,
na twarzach grymas bólu-
to swiadczy,ze zyjemy wciaz,
choc z innej strony muru...

Och,życie..
za szybko umykasz,
tyle słów nie wypowiedzianych,
tyle spraw nie załatwionych...

Łzy

Na Twym niebie porozwieszam z łez tysiące gwiazd,
By Ci Ziemię przypomniały, na niej - jedno z miast,
Gdzie ktoś nie śpi, zawsze czuwa, aby płonął znicz,
Kiedy wszyscy wokół krzyczą: "nie płacz, serce, milcz!".

W Twoje niebo cisnę z siłą łez srebrniutki mak,
By Twa wiosna szczodrą była, ukwiecony - sad,
By w Twym Raju maków czerwień przypomniała Ci,
Że gdzieś komuś pękło serce, w mak rozprysły łzy...

______..........(
______.........(,).
______......._'!/'_
______.......(""""").
______.•°*”~?.•°*”~?.
______.•°*”~.•°*”~.•°**

Nigdy nie czekajmy
na ''jutro'',
by do Kogoś się
uśmiechnąć,
powiedzieć ciepłe
słowo,
okazać czuły gest.
Bo Może przyjdzie
taka chwila,
kiedy Jutro powiemy:
"Ile dałabym...
żeby było Wczoraj"