"Święto Zmarłych" - Bechler H.
Na cmentarzu płomyki złote
i groby w chryzantemach.
Ludzie przyszli tu z myślą o tych,
których już nie ma.

Wspominają drogie imiona,
zasłaniają lampki przed wiatrem,
dla tych bliskich wieńce zielone
i bukiety jesienne pełne kwiatów.
(,) (,) (,) (,) (,) (,) (,) (,) (,) (,) (,)

1 LISTOPAD

Droga cmentarna wyłożona myślami przechodzących ludzi,powietrze w którym czujemy zapach ognia życia niebo schylające się do nas szepczące

__JESTEŚMY __ PAMIĘTAM

````))
`````( (
````(,) )
```((,) ))
```( ((,) )
```((,)) ) )
```( (,,) ))

*Nie ma dotkliwszej boleści,
*niźli dni szczęścia wspominać
*o Tych co na zawsze odeszli
*w nieznany świat
*których już nie ma wśród nas.

Niech płonie światło
.....PAMIĘCI.....

..........)
.........(,)
......._'!/'
.......(""""")
???????????

*Spoczywaj w spokoju.

```````(
``````(,))
`````((,) ))
`````(((,)) )
````(( ((,) )))
````( ( (,,))))
``````[III]
````[][]*[][]
````[][]*[][]
````[][]*[][]
````[][]*[][]
[][][][][][][][][]


*`POKÓJ TWOJEJ DUSZY`*

(*)światełko pamięci(*)
W te ciężkie dla nas dni łączę się bólem z rodziną!!!!

(*)(*)(*)

()
[]

"Dzisiaj cmentarze zniczami rozświecą
Pyłki chryzantem wypełnią powietrze
Splecione ze świec dymem, ku niebu polecą
Kołysząc się lekko na wietrze.

Nad grobem bliskich nam osób
Odżyją wspomnienia, obraz ich życia powróci
Obraz...którego zapomnieć nie sposób
Obraz...który nas cieszył...a dzisiaj smuci..."

Córka śp.J M Biernackich

Jest taki dzień w roku,kiedy
refleksja w serca się wkrada
DZIEŃ 1-go LISTOPADA
To taki dzień zadumy....
modlitwy nad zmarłymi duszami
Choć Ich już nie ma wśród nas
Kochamy nadal,więc
Pamiętamy

- __________¶¶
_________¶¶¶¶
________¶¶__¶¶
_______¶¶____¶¶
________¶¶__¶¶
_________¶¶¶¶
__________¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶


๑۩.۩๑Światełko Pamięci๑۩.۩๑

"Jest tylko jeden taki dzień w roku
gdzie przy mogiłach stoimy do zmroku,
w złocie chryzantem, przy blasku zniczy
biegnących godzin nikt z nas nie liczy.

Przejrzysta mgiełka grobami się snuje
mistyczny nastrój dokoła panuje
obecność czyjąś czujemy wokół
kochanych osób przybyłych z obłoków.

Z odległych do nas przybyli światów
by pobyć z nami wśród zniczy i kwiatów,
by w ciche się nasze słuchać rozmowy,
zatęsknić za życiem straconym tak młodym.

Grobowa cisza panuje dokoła
nikt głośno nie mówi ani nie woła
i nawet dzieci ucichły krzyki,
wpatrzonych w na wietrze tańczące płomyki.

A każdy z ludzi poważny skupiony
w swej księdze życia przewraca strony,
radości i smutki przeżywa na nowo
w tęsknocie za bliską straconą osobą.

I choćby nam lat upłynęło tysiąc,
wydaje się wszystkim jak by to był miesiąc,
w smutku, tęsknocie błądzą wspomnienia,
tak bardzo daleko od śmierci, cierpienia.

Przeszłości cienie wśród mogił się snują
w powrotną drogę w zaświaty szykują,
tysiące światełek im drogę oświeca,
w gorących modlitwach Bogu poleca

Bo oprócz modlitwy im więcej nie trzeba
by mogły stanąć u progu Nieba".