Niedzielne światełko pamięci dla Ciebie Aniołku<<<*>>>

--------------(
-------------((
------------(((
-------------))))
-----------)))))
----------(((((((
-------------()
----------[###]
----------[###]
----------[###]
----------[###]
******Światełko****
*******Pamięci****

"Pociecha jest balsamem na głęboką ranę.
Jest oazą w bezkresnej pustyni.
Pociecha jest, jak łagodząca dłoń na twojej skroni.
Pociecha jest niczym bliska, przyjazna twarz.
To obecność kogoś, kto rozumie twoje łzy, przysłuchuje się twojemu utrudzonemu sercu, w smutku i nieszczęściu pozostaje przy tobie i pomaga dojrzeć parę gwiazd."

Światełka do nieba, pamiętam każdego dnia, choć ostatnio rzadko zapalam światełka (*)

Chociaż dawno mnie tu nie było to myślą i sercem zawsze jestem z Wami.
Pociechę w trudnych chwilach dają mi wszyscy wpisujący się na tej stronie, sami pogrążeni w smutku, przeżywający rozterki ale potrafiący wspierać innych. Dziękuję wszystkim za pamięć o moim synu, za wsparcie i za to, że porostu jesteście. Pozdrawiam z całego serca..
mama Marka

„Nigdy, nigdy nie wypowie
Blada mowa ta
Tego, co szaleje w głowie
I co w piersi łka;
Bezowocne długie boje,
Łańcuch ciężkich prób
Myśli moje, czucia moje
Pójdą ze mną w grób.”

[*]

Wędrówką jedną życie jest człowieka;
Idzie wciąż,
Dalej wciąż,
Dokąd? Skąd?
Dokąd! Skąd?

Jak zjawa senna życie jest człowieka;
Zjawia się,
Dotknąć chcesz
Lecz ucieka?
Lecz ucieka!

Wędrówką jedną życie jest człowieka;
Idzie tam,
Idzie tu,
Brak mu tchu?
Brak mu tchu!

Jak chmura zwiewna życie jest człowieka!
Płynie wzwyż,
Płynie w niż!
Śmierć go czeka?
Śmierć go czeka!

To nic! To nic! To nic!
Dopóki sił,
Będę szedł! Będę biegł!
Nie dam się!

Światełka pamięci


dziękuję za pamięć i pozdrawiam

Niedzielne swiatelka
pamieci(*)(*)(*)

Życie szybko przemija.Czas się nie zatrzymuje... Pamięć pozostaje.Serce ciągle czuje... Wspomnienie, choć bolesne.Zapomnieć nie pozwala... Uczucie nie wygasa.Pozostaje miłośc,nadzieja i wiara...[*]...

Światło nadziei... Kto dziś tu przyjdzie, łzę uroni Zaduma się i znicz zapali, Tęsknota w sercu znów się schroni, Bo cierpią ci, co tu zostali. Tak trudno czuć jest pod palcami Kamienną płytę, jej szorstki chłód, Tak wielu nie ma dzisiaj z nami, Tu ich przygniata ten zimny grób. I tylko Anioł na mogile, Czuwa i strzeże, bo Bóg tak chciał, Każdy przystanie tu na chwilę, Przy grobie w smutku będzie trwał. Kiedy odwiedzi matka syna Niejedna łza mogiłę zrosi, Wciąż białą różę będzie trzymać, O ukojenie bólu prosić. Już bajki nigdy nie opowie, Do snu już tez nie ukołysze, Zamyśli tylko się przy grobie, I wsłucha w tę cmentarną ciszę. Światło nadziei, które płonie Ukoić może to rozstanie, I wciąż splecione w bólu dłonie, znów będą czekać na spotkanie. Światełko pamięci [*]Dziękuję z całego serca za pamięć o Ewelince w czasie mojej długiej nieobecności ( „błąkałem się” po alpejskich szczytach).Jak dobrze że jesteście Wy wrażliwi na ból i smutek, coraz mniej takich w tym pokręconym świecie

Pamiętam(*)(*)(*)

Pamiętam(*)(*)(*)