SIOSTRA ANDRZEJA SAMEK
*********************
♥
O Panie, przebacz mej myśli,
że nie dość jeszcze miłuje,
Przebacz miłości mej, Panie,
że tak strasznie przykuta do myśli -
Że chłodnym myślom, jak nurt,
Ciebie odejmuje
I nie ogarnia płonącym ogniskiem

Ale przyjmij, Panie, ten podziw,
który się w sercu zrywa,
Jak zrywa się potok w swym źródle -
- znak, że stamtąd przypłynie żar -
i nie odtrącaj, Panie,
nawet tego chłodnego podziwu,
który nasycisz kiedyś
kamieniem płonącym u warg -

i nie odtrącaj, Panie,
mojego podziwu,
który jest niczym dla Ciebie,
bo Cały jesteś w Sobie,
ale dla mnie teraz jest wszystkim,
strumieniem, co brzegi rozrywa,
nim oceanom niezmiernym
tęsknotę swoją wypowie.

...........Jan Paweł II

( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( )
[ ] [ ] [ ] [ ] [ ] [ ] [ ] [ ] [ ]

( ) ( ) ( ) P ( ) ( ) ( )
[ ] [ ] [ ] A [ ] [ ] [ ]
( ) ( ) ( ) M ( ) ( ) ( )
[ ] [ ] [ ] I [ ] [ ] [ ]
( ) ( ) ( ) Ę ( ) ( ) ( )
[ ] [ ] [ ] T [ ] [ ] [ ]
( ) ( ) ( ) A ( ) ( ) ( )
[ ] [ ] [ ] M [ ] [ ] [ ]

( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( )
[ ] [ ] [ ] [ ] [ ] [ ] [ ] [ ] [ ]
@@@@@@@@@@@@@@@@@

MAMA AGATY ANNY

........................(
.................... ..(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.•°*”~..•°*”~.
.......(""""")... ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
.•°*”~..•°*”~...NIECH PŁONIE..
இڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇ

Mogiła –
świeca czy znicz,
na tej płycie kamiennej,
i cicha zaduma;
Był człowiek.
Dziś –
pustka po nim została.
Migocące światła lampek,
tworzą cienie skojarzeń -
życia i śmierci.

*````````(
*````````(,))
*```````((,) ))
*``````(( ((,) )))
*``````( ( (,,)) ))
*``````[✿❀✿]
*``````[❀✿❀]
*``````[✿❀✿]
*``````[❀✿❀]
*``````[✿❀✿]

córka śp. Eugeniusza Wysockiego

Jesteśmy!!!!!

Pamiętamy!!!

Tam,za zamkniętymi oczami
jest naszej wyobrażni kraina,
w niej zapisujemy chwile,
które świat dla nas zatrzymał.
Zwykłe okruszki życia,
wrażenia,przeżycia,tęsknoty,
które nas kiedyś wzruszały
by nie zapomnieć o tym.
Czasami w tej krainie
przepiękne wizje tworzymy,
tam przebywamy z Tymi,
o których tylko marzymy....

Światełko nieustającej pamięci.

Jaśniutkie swiatełko do samego nieba ~~~~**~~~~

„Na białych skrzydłach mewy
Odleciały
Dni dawne, dni przeszłe
Skrzydłami trzepotały na wietrze
Dni radosne
Dni śmieszne
Łzami zalane Zadumane

Ku krańcom ziemi
W nieskończoną dal
Swą bielą migotały
Leciały, leciały
Wysoko w niebo
Daleko w chmury
Dni moich całe tabuny

Wróciły do mnie potem
Słodkie krople wspomnień
Ciepły deszcz
Dni dawnych
Dni przeszłych”


Za wszystkie dni mojej nieobecności spowodowanej chorobą.
(*)

Serdecznie pozdrawiam
Grażyna