░░░░░░░░░░█▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒
░░░░░░░░░███▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒
░░░░░░░░██░██▒▒▒▒▒▒▒▒▒
░░░░░░░░██░██▒▒▒▒▒▒▒▒▒
░░░░░░░██░░░██▒▒▒▒▒▒▒▒
░░░░░░██░░░░░██▒▒▒▒▒▒▒
░░░░░██░░░░░░░██▒▒▒▒▒▒
░░░░██░░░░░░░░░██▒▒▒▒▒
░░░░██░░░░░░░░░██▒▒▒▒▒
░░░░░██░░░█░░░██▒▒▒▒▒▒
░░░░░░░██░█░██▒▒▒▒▒▒▒▒
░░░░░░░░░███▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒
░░░░░░░███████▒▒▒▒▒▒▒▒
░████████████████████▒
▒█████████░░█████████▒
░███████░░░░░░███████▒
░░████████░░████████▒▒
░░░███████░░███████▒▒▒
░░░░░████████████▒▒▒▒▒
░░░░░░▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒▒ ZNICZ TO ŻYCIE WIECZNE...

W swietle lampki nagrobnej uwieziony jest czas...
Ten, który mija nieuchronnie i ten, który nieustannie przyplywa.
W cieple migocacego plomienia zamknieta jest pamiec...
Ta tkliwa w oslonie milosci i ta, w okruchach wspomnienia.
Jestesmy za tymi, co odeszli i przed tymi, którzy przyjda po nas...
A miedzy nami zawsze jest swiatlo wiecznej tesknoty...

------------- )
------------ )░\\
------------/░░\\  　 *
-----------/░,░(
-----------\\░)░/  *
---- .------`Y´------.
----|·--------------·´|
----|█▓█▓▓▓▓▓█|  　 *
----|█▓██▓▓▓▓█|
----|█▓███▓▓▓█|
----|█▓████▓▓█|
----|█▓█████▓█|  *
----|█▓█████▓█|
----|█▓█████▓█|
----|█▓█████▓█|  　 *
--░|█▓█████▓█|░

. MAMA ŁUKASZA B

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród ludzi, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.
_______ ×§× ×§× ×§×
_____ ק׌WIATEŁKA)_ק×
___ק×_DO____((_NIEBA__ק×
__ק×________(,)________ק×
_ק×________(,,,)________ק×
_ק×_______,/,|,\\,_______ק×
__ק×_____[_____]___ __ק×
___ק×___[_______]___× §×
_____ק×_[_______]_ק×
___$$$$$$$$______$$$$$$ $$
$$$**********************$$$$
$$$ &&&&&& $$$$$$ &&&&&&& $$$$
$$$$ &&&&&&& $$$$$ &&&&&&& $$$$$
$$$$ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$ $$
_$$ I CODZIENNEJ PAMIĘCI $$$
___$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$ $$
______$$$$$$$$$$$$$$$$$
________$$$$$$$$$$$$$
___________$$$$$$$
_____________$$$
______________$
dla CIEBIE

(*)(*)(*)
[_][_][_]
światełko pamięci i modlitwy

DLA PAŃSTWA ŚWIATEŁKO Z MODLITWĄ

dla Bliskich dużo, dużo sił w te szczególne dni

Morze płomieni,grób w kwiaty strojny.
Słowa rozmowy z bliskim z za świata.
A po policzku łza gorzka płynie.
Cicha modlitwa do nieba wzlata.
Przy grobie bliskich słowa modlitwy.
Zapewnień ciche słychać rozmowy.
Że kiedy na nas przyjdzie ta chwila,
to się złączymy w ich świecie nowym.\'\'
Jest początek i koniec musi być.

⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

`ღ```````)`````ŚWIATEŁKA
`ღ``````((`````PAMIĘCI WRAZ
`ღ``````)))````Z MODLITWĄ
`ღ``````(())```DLA WAS
`ღ``````(()))```KOCHANI
`ღ``````((()))``W DNIU WASZEGO
`ღ``````[_ღ_]```ŚWIĘTA NIECH
`ღ``````[_ღ_]```ZAWSZE
`ღ``````[_ღ_]```SIE PALI
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

Niech płomień
tej świecy rozproszy
ciemności i poprowadzi
Was do Wiecznego
Zbawienia...[*]...Jesteśmy z Wami poprzez
nasze połączone serca w tęsknocie, bólu,,,[*]...

Święto zmarłych

„Karawan śmierci
W sześć czarnych koni
Czarne swe koła po niebie toczy
Przywozi dusze na święto zmarłych
Nie może ani jednej przeoczyć.
Stoją nad grobem cieniutkie mgiełki
I chcą się ogrzać o świeczki płomień
Tyle tu kwiatów na tych cmentarzach
Tyle modlitwy i tyle wspomnień.
Jakże pokazać się chcą swym bliskim
Tu płynie dusza dziecka do matki
Zobacz mnie mamo bo ja cię widzę
Bardzo dziękuję ci za te kwiatki.
Tutaj przy dziecku duch matki stanął
I jakże pragnie się doń przytulić
Lecz przezroczysta ręka matki
Nie sięga nawet koszuli.”


Jesteśmy z Wami poprzez
nasze połączone serca w tęsknocie, bólu,,,

Dzisiaj cmentarze zniczami rozświecone.
Pyłki chryzantem wypełniają powietrze.
Splecione ze świec dymem, ku niebu polecą.
Kołysząc się lekko na wietrze.
Nad grobem bliskich nam osób
Odżyją wspomnienia, obraz ich życia powróci..
Obraz...którego zapomnieć nie sposób...
Obraz...który nas cieszył...a dzisiaj smuci...
Najjaśniejsze Światełko Mojej Pamięci niech płonie do Samego Nieba [*]

„CI KTÓRZY ODESZLI…”1 LISTOPADA
JUTRO ICH ŚWIĘTO**

Ci, którzy są już w krainie ciszy,
odchodząc kiedyś od nas ciałem,
zostali duszą co wszystko słyszy,
opiekując się nami przez dni całe.

Oni przekroczyli już życia próg,
ten najwyższy, który i nas czeka,
albowiem o tym postanowił Bóg,
że taki jest życia kres człowieka.

Wszyscy kiedyś tam się spotkamy,
bez względu na swoje majętności,
więc to czego w życiu dokonamy,
wróci na sądzie sprawiedliwości.

Nadchodzi dzień Święta Zmarłych,
dzień głębokiej zadumy i refleksji,
bo takie zwyczaje się u nas utarły,
by uczcić pamięć tych, co odeszli.

I choć nosimy Ich w sercu rok cały,
to dzień 1 listopada jest szczególny,
zapalamy ogień pamięci wspaniały,
oddając Im hołd do nieba wspólny.

Łączymy się z Nimi przez światło,
a jego ciepło bije aż do Ich Krainy,
Oni wiedzą, że nam Ich zabrakło
i dlatego mamy takie smutne miny.

Dajmy Im dowody naszej miłości
i łączmy się w modlitwie z pokorą,
a poczują nasze serca z wysokości
i z wdzięcznością wszystko odbiorą.

Kiedy będziemy zapalać światełka
w miejscu, gdzie teraz odpoczywają,
niechaj połączy nas więzi mgiełka,
a ujrzymy jak do nas się uśmiechają.


[*] Światełko pamieci wraz z
cichym szeptem modlitwy dla Ciebie[*]

W tych trudnych dniach nasze zranione serca bolą jeszcze bardziej.
Gorąco pozdrawiam.Małgosia.